Η επιληψία είναι μια ασθένεια του κεντρικού νευρικού συστήματος όπου υπάρχουν έντονες ηλεκτρικές εκκενώσεις που δεν μπορούν να ελεγχθούν από το άτομο, προκαλώντας συμπτώματα όπως μη ελεγχόμενες κινήσεις του σώματος και δάγκωμα της γλώσσας, για παράδειγμα.
Αυτή η νευρολογική ασθένεια δεν έχει καμία θεραπεία, αλλά μπορεί να ελεγχθεί με φάρμακα που συνταγογραφούνται από τον νευρολόγο, όπως η καρβαμαζεπίνη ή η οξκαρβαζεπίνη. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι άνθρωποι που έχουν επιληψία μπορεί να έχουν μια φυσιολογική ζωή, αλλά θα πρέπει να έχουν διάρκεια ζωής για να αποφύγουν τις επιληπτικές κρίσεις.
Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει μια επιληπτική κρίση σε κάποια στιγμή της ζωής του που μπορεί να προκληθεί από τραυματισμό στο κεφάλι, όπως μηνιγγίτιδα ή υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, για παράδειγμα. Και στις περιπτώσεις αυτές, όταν ο έλεγχος των επεισοδίων της αιτίας επιληψίας εξαφανίζεται εντελώς.
Τα συμπτώματα της επιληψίας
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα μιας επιληπτικής κρίσης είναι τα εξής:
- Απώλεια συνείδησης.
- Μυϊκές συσπάσεις;
- Το δάγκωμα της γλώσσας?
- Ακράτεια ούρων.
- Ψυχική σύγχυση.
Επιπλέον, η επιληψία δεν εκδηλώνεται πάντα με μυϊκούς σπασμούς, όπως στην περίπτωση της κρίσης απουσίας, όπου το άτομο παραμένει ακίνητο, με κενή εμφάνιση, σαν να αποσυνδέθηκε από τον κόσμο για περίπου 10 έως 30 δευτερόλεπτα. Γνωρίστε άλλα συμπτώματα αυτού του τύπου κρίσης: Πώς να προσδιορίσετε και να αντιμετωπίσετε την κρίση της απουσίας.
Οι επιληπτικές κρίσεις διαρκούν συνήθως από 30 δευτερόλεπτα έως 5 λεπτά, αλλά υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορούν να παραμείνουν για μισή ώρα και σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει εγκεφαλικός τραυματισμός με μη αναστρέψιμη βλάβη.
Διάγνωση της επιληψίας
Η διάγνωση της επιληψίας γίνεται με τη λεπτομερή περιγραφή των συμπτωμάτων που παρουσιάζονται κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου επιληψίας και επιβεβαιώνεται μέσω εξετάσεων όπως:
- Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα: το οποίο αξιολογεί την εγκεφαλική δραστηριότητα.
- Δοκιμή αίματος : για να αξιολογήσετε τα επίπεδα της ζάχαρης, του ασβεστίου και του νατρίου, διότι όταν οι τιμές τους είναι πολύ χαμηλές μπορεί να οδηγήσει σε επιληπτικές κρίσεις της επιληψίας.
- Ηλεκτροκαρδιογράφημα: για να ελέγξετε αν η αιτία της επιληψίας προκαλείται από καρδιακά προβλήματα.
- CT ή MRI: για να ελέγξετε αν η επιληψία προκαλείται από καρκίνο ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
- Οσφυϊκή παρακέντηση: για να ελέγξετε αν προκαλείται από εγκεφαλική λοίμωξη.
Αυτά τα τεστ πρέπει κατά προτίμηση να εκτελούνται τη στιγμή της επιληπτικής κρίσης, επειδή όταν εκτελούνται εκτός της κρίσης, μπορεί να μην παρουσιάζουν αλλαγές στον εγκέφαλο.
Κύριες αιτίες της επιληψίας
Η επιληψία μπορεί να επηρεάσει άτομα κάθε ηλικίας, συμπεριλαμβανομένων των βρεφών ή των ηλικιωμένων, και μπορεί να προκληθεί από διάφορους παράγοντες όπως:
- Τραυματισμό της κεφαλής μετά από πρόσκρουση ή αιμορραγία στον εγκέφαλο.
- Παραμόρφωση του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της κύησης.
- Παρουσία νευρολογικών συνδρόμων όπως το δυτικό σύνδρομο ή το σύνδρομο Lennox-Gastaud.
- Νευρολογικές παθήσεις όπως το Αλτσχάιμερ ή το Stroke.
- Έλλειψη οξυγόνου κατά τη διάρκεια του τοκετού.
- Χαμηλό σάκχαρο του αίματος ή μειωμένο ασβέστιο ή
- Λοιμώδη νοσήματα όπως μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα ή νευροκυκτίδια.
- Όγκος στον εγκέφαλο.
- Υψηλός πυρετός.
- Γενετική προδιάθεση.
Μερικές φορές δεν εντοπίζεται η αιτία της επιληψίας και σε αυτή την περίπτωση ονομάζεται ιδιοπαθής επιληψία και μπορεί να προκληθεί από παράγοντες όπως ισχυροί ήχοι, λάμψεις φωτός ή μεγάλη αϋπνία, για παράδειγμα. Η εγκυμοσύνη μπορεί επίσης να προκαλέσει αύξηση των επιληπτικών κρίσεων, οπότε σε αυτή την περίπτωση, δείτε τι πρέπει να κάνετε εδώ.
Συνήθως, η πρώτη κρίση εμφανίζεται μεταξύ 2 και 14 ετών και, στην περίπτωση κρίσεων που εμφανίζονται πριν από 2 χρόνια, σχετίζονται με ελαττώματα του εγκεφάλου, χημικές ανισορροπίες ή πολύ υψηλό πυρετό. Οι σπασμοί που αρχίζουν μετά την ηλικία των 25 ετών πιθανώς οφείλονται σε τραυματισμό στο κεφάλι, εγκεφαλικό επεισόδιο ή όγκο.
Θεραπεία επιληψίας
Η θεραπεία της επιληψίας γίνεται με τη λήψη αντιεπιληπτικών φαρμάκων καθ 'όλη τη διάρκεια ζωής που υποδεικνύει ο νευρολόγος, όπως η φαινοβαρβιτάλη, η βαλπροπάτη, η κλοναζεπάμη και η καρβαμαζεπίνη, επειδή αυτά τα φάρμακα βοηθούν το άτομο να ελέγχει την εγκεφαλική δραστηριότητα.
Ωστόσο, περίπου το 30% των ασθενών που διαγνώστηκαν με επιληψία δεν μπορούν να ελέγξουν τις επιληπτικές κρίσεις ακόμα και με φάρμακα, έτσι σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως η νευροκυκτίδα, μπορεί να ενδείκνυται χειρουργική επέμβαση. Μάθετε περισσότερα σχετικά με την θεραπεία επιληψίας.
Πρώτες βοήθειες κατά τη διάρκεια επιληπτικής κρίσης
Κατά τη διάρκεια μιας επιληπτικής κρίσης, το άτομο θα πρέπει να βρίσκεται από την πλευρά του για να διευκολύνει την αναπνοή και δεν πρέπει να διαταραχθεί κατά τη διάρκεια των κρίσεων, αφαιρώντας αντικείμενα που μπορεί να πέσουν ή να τραυματίσουν το άτομο. Η κρίση θα πρέπει να διαρκέσει έως και 5 λεπτά, εάν διαρκέσει περισσότερο, συνιστάται να πάρετε το άτομο στην αίθουσα έκτακτης ανάγκης ή να καλέσετε ένα ασθενοφόρο καλώντας τον αριθμό 192. Μάθετε τι πρέπει να κάνετε στην κρίση της επιληψίας.
