Το σύνδρομο του ερυθροκυττάρου είναι μια κατάσταση που μπορεί να συμβεί αμέσως ή μέσα σε λίγες ημέρες από τη χρήση του αντιβιοτικού βανκομυκίνη λόγω αντίδρασης υπερευαισθησίας σε αυτό το φάρμακο. Αυτό το φάρμακο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία ορθοπεδικών ασθενειών, ενδοκαρδίτιδας και κοινών δερματικών λοιμώξεων, αλλά πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή για να αποφευχθεί αυτή η πιθανή αντίδραση.
Το κύριο σύμπτωμα αυτού του συνδρόμου, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως σύνδρομο κόκκινου λαιμού, είναι η έντονη ερυθρότητα ολόκληρου του σώματος και ο κνησμός που πρέπει να διαγνωστεί και να αντιμετωπιστεί από τον γιατρό και μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε στην ΜΕΘ του νοσοκομείου.
Σημάδια και συμπτώματα
Τα σημεία και τα συμπτώματα που χαρακτηρίζουν αυτό το σύνδρομο είναι:
- Έντονη ερυθρότητα στα πόδια, τα χέρια, την κοιλιά, το λαιμό και το πρόσωπο.
- Κνησμός στις κοκκινωπές περιοχές.
- Οίδημα γύρω από τα μάτια.
- Μυϊκοί σπασμοί.
- Μπορεί να υπάρχει δυσκολία στην αναπνοή, πόνο στο στήθος και χαμηλή αρτηριακή πίεση.
Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλο, πορφυρά χείλη και χέρια, λιποθυμία, ακούσια απώλεια ούρων και περιττωμάτων και σοκ που χαρακτηρίζουν την αναφυλαξία.
Η κύρια αιτία αυτής της ασθένειας είναι η ταχεία εφαρμογή του αντιβιοτικού βανκομυκίνη απευθείας στη φλέβα, ωστόσο, μπορεί επίσης να προκύψει όταν το φάρμακο χρησιμοποιείται σωστά, με τουλάχιστον 1 ώρα έγχυσης και μπορεί να εμφανιστεί την ίδια ημέρα ή ακόμη και ημέρες μετά χρήση τους.
Έτσι εάν το άτομο χρησιμοποίησε αυτό το φάρμακο, αλλά έχει ήδη αποφορτιστεί από το νοσοκομείο και παρουσιάζοντας αυτά τα συμπτώματα, πρέπει να πάει στο δωμάτιο έκτακτης ανάγκης για να ξεκινήσει αμέσως τη θεραπεία.
Θεραπεία
Η θεραπεία πρέπει να καθοδηγείται από τον ιατρό και μπορεί να γίνει με διακοπή της χρήσης του φαρμάκου και με λήψη αντι-αλλεργικών φαρμάκων όπως η Διφαινυδραμίνη ή η Ρανιτιδίνη ως ένεση. Συνήθως απαιτείται η χρήση φαρμάκων για την αύξηση της αρτηριακής πίεσης και την τακτοποίηση των καρδιακών παλμών όπως η αδρεναλίνη.
Εάν η αναπνοή είναι δύσκολη, μπορεί να χρειαστεί να φορεθεί μια μάσκα οξυγόνου και ανάλογα με τη σοβαρότητα, το άτομο μπορεί να χρειαστεί να συνδεθεί με την αναπνευστική συσκευή. Για τη ρύθμιση της αναπνοής, μπορούν να χρησιμοποιηθούν κορτικοστεροειδή φάρμακα όπως υδροκορτιζόνη ή πρεδνιζόνη.
Σημάδια βελτίωσης
Τα σημάδια βελτίωσης εμφανίζονται σύντομα μετά την έναρξη της θεραπείας με τα απαραίτητα φάρμακα και το άτομο μπορεί να αποφορτιστεί μετά από έλεγχο των συμπτωμάτων και ομαλοποίηση των εξετάσεων αίματος, πίεσης και καρδιακής λειτουργίας.
Σημάδια επιδείνωσης και επιπλοκών
Σημάδια επιδείνωσης συμβαίνουν όταν η θεραπεία δεν πραγματοποιείται και μπορεί να έχει σοβαρές επιπλοκές που θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή του ατόμου οδηγώντας σε καρδιακή και αναπνευστική ανακοπή.
