Η φυσική θεραπεία είναι πολύ σημαντική στη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας και πρέπει να γίνεται κατά προτίμηση καθημερινά, με υπόλοιπα τα σαββατοκύριακα, αλλά όταν δεν υπάρχει αυτή η δυνατότητα συνιστάται να κάνετε φυσιοθεραπεία τουλάχιστον 3 φορές την εβδομάδα.
Οι πόροι που χρησιμοποιεί ο φυσιοθεραπευτής μπορούν να ποικίλουν ανάλογα με την καταγγελία του ασθενούς και τις ικανότητές του και ως εκ τούτου κάθε άτομο θα πρέπει να αξιολογείται προσωπικά από έναν φυσιοθεραπευτή που θα υποδείξει τι πρέπει να ανακάμψει κάθε άτομο.
Ορισμένες επιλογές που μπορεί να είναι χρήσιμες είναι:
1. πάγο ή θερμότητα
Πακέτα πάγου ή πακέτα θερμότητας είναι μερικές από τις επιλογές θεραπείας για τη μείωση του πόνου και της φλεγμονής. Όταν υπάρχουν φλεγμονώδη σημεία, οι κρύες κομπρέσες είναι οι καλύτερες επιλογές επειδή μειώνουν τον πόνο, τη φλεγμονή και τους μυϊκούς σπασμούς. Η κρυοθεραπεία μπορεί να εφαρμοστεί 3 έως 4 φορές την ημέρα για 10 έως 15 λεπτά τη φορά. Ο πάγος δεν πρέπει να έρχεται σε άμεση επαφή με το δέρμα και πρέπει να τυλίγεται σε ένα λεπτό πανί ή φύλλα χαρτιού κουζίνας, για παράδειγμα. Είναι φυσιολογικό η περιοχή να αρχίζει ελαφρώς λευκή και η αίσθηση της πτώσης του πόνου να φτάνει μετά από περίπου 7 έως 12 λεπτά.
Μάθετε πότε είναι καλύτερο να χρησιμοποιήσετε πάγο ή θερμότητα πατώντας εδώ.
2. Ηλεκτροθεραπεία
Η χρήση συσκευών όπως δεκάδες, υπερήχων, βραχέων κυμάτων, λέιζερ και μαγνητοθεραπείας μπορεί να είναι χρήσιμη, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ταυτόχρονα. Η ιοντοφόρηση μπορεί να ενδείκνυται για τη διευκόλυνση της διείσδυσης φαρμάκου στη θέση του πόνου και ο χρόνος εφαρμογής μπορεί να κυμαίνεται από 10 έως 45 λεπτά. Ο υπερηχογράφος θα πρέπει να εκτελείται ειδικά μετά τη χρήση πάγου για να έχει περισσότερη επίδραση και το μάγνητρο μπορεί να ενδείκνυται σε περίπτωση αρθρώσεως στη σπονδυλική στήλη, επειδή βοηθά στην αναγέννηση των προσβεβλημένων ιστών.
Γνωρίστε τα κύρια πλεονεκτήματα της μαγνητοθεραπείας.
3. Χειροκίνητη Θεραπεία
Οι χειρωνακτικές τεχνικές όπως τα μασάζ και οι κοινές κινητοποιήσεις έχουν μεγάλη σημασία για να διατηρηθούν οι αρμοί σωστά αρδευόμενες και ευθυγραμμισμένες. Μπορούν να εκτελούνται τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος κάθε συνεδρίας, αλλά ποτέ μετά τη χρήση του κρύου. Η κινητοποίηση θα πρέπει να γίνεται για περίπου 3 λεπτά σε κάθε άρθρωση, έτσι ώστε το σώμα να διεγείρεται αρκετά ώστε να παράγει περισσότερο αρθρικό υγρό και να διατηρεί τον ενδοαρθρικό χώρο.
4. Κινησιοθεραπεία
Η κινησιοθεραπεία περιλαμβάνει τις ασκήσεις που πρέπει να εκτελούνται όταν υπάρχει μείωση στον πόνο. Η ενίσχυση των μυών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της θεραπείας που βοηθά στη διατήρηση της σταθερής άρθρωσης, στη βελτίωση της ισορροπίας και του μυϊκού τόνου, αλλά πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την επιλογή της ενίσχυσης, επειδή δεν μπορεί να εξαναγκαστεί υπερβολική άρθρωση. Η υδροθεραπεία και οι ασκήσεις που εκτελούνται με ψαράδες των 0, 5 και 1 kg είναι γενικά αποδεκτές από τους περισσότερους ασθενείς, αλλά αρχικά οι ασκήσεις πρέπει να εκτελούνται με την ακόλουθη σειρά εξέλιξης:
- Καμία κίνηση, μόνο με ισομετρική συστολή,
- Με ελαφρά συστολή.
- Με χειροκίνητη αντίσταση.
- Με ελαστική αντίσταση.
- Με αντίσταση με βάρη.
Μετά την απόρριψη, το άτομο μπορεί να εκτελέσει άλλες ασκήσεις όπως οι Κλινικές Πιλάτες και η Υδροθεραπεία για να διατηρήσουν τη μυϊκή δύναμη, αποφεύγοντας έτσι την επιστροφή του πόνου που προκαλείται από την αρθροπάθεια.
Εκτός από αυτές τις ασκήσεις το τέντωμα αυξάνει την ευκαμψία και συνιστάται σε όλες τις συνεδρίες φυσιοθεραπείας.
Η φυσικοθεραπεία πρέπει να διεξάγεται για 3 έως 6 μήνες, αλλά εάν η θεραπεία δεν φέρει τα αναμενόμενα οφέλη, συνιστάται η χειρουργική επέμβαση να τοποθετηθεί μια πρόθεση στην προσβεβλημένη άρθρωση και είναι απαραίτητο να εκτελεστούν ακόμη περισσότερες φυσιοθεραπευτικές συνεδρίες για λίγες εβδομάδες μετά τη χειρουργική επέμβαση .
