Η θεραπεία για το σύνδρομο Ménière πρέπει να υποδεικνύεται από τον ωτορινολαρυγγολόγο και συνήθως περιλαμβάνει αλλαγές στις συνήθειες και τη χρήση ορισμένων φαρμάκων που βοηθούν στη μείωση του ιλίγγου, όπως Dimenidrato, Betaístina ή Hidrochlorothiazida, για παράδειγμα. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου αυτές οι θεραπείες δεν έχουν το κατάλληλο αποτέλεσμα, μπορεί να είναι απαραίτητο να καταφύγετε σε χειρουργική επέμβαση.
Το σύνδρομο Ménière είναι μια ασθένεια που προκαλεί δυσλειτουργία του εσωτερικού αυτιού και, παρόλο που δεν υπάρχει θεραπεία, είναι δυνατό να καταφύγουμε σε διάφορους τύπους θεραπειών για τη βελτίωση των συμπτωμάτων και την πρόληψη της επιδείνωσης της νόσου. Μάθετε περισσότερα για το σύνδρομο Ménière.
Η θεραπεία του συνδρόμου Ménière πρέπει να καθοδηγείται από τον γιατρό και να αποτελείται από:
1. Χρήση φαρμάκων
Οι θεραπείες που χρησιμοποιούνται περισσότερο για τη θεραπεία του συνδρόμου Ménière πρέπει να υποδεικνύονται από τον γιατρό και να περιλαμβάνουν:
- Αντιεμετικά, όπως Μεκλιζίνη, Διμεϋδρική, Προμεθαζίνη ή Μετοκλοπραμίδη: χρησιμοποιούνται κατά τη στιγμή της κρίσης, καθώς είναι φάρμακα που, εκτός από τη θεραπεία της ναυτίας, μειώνουν τον ιλίγγειο που προκαλείται από την κίνηση.
- Ηρεμιστικά, όπως το Lorazepam ή το Diazepam: χρησιμοποιούνται επίσης κατά τη διάρκεια κρίσεων για να μειώσουν την αίσθηση της ζάλης και του ιλίγγου.
- Τα διουρητικά, όπως η υδροχλωροθειαζίδη: ενδείκνυνται συνήθως να μειώνουν τη συχνότητα και την ένταση των προσβολών του ίλιγγου, καθώς λειτουργούν μειώνοντας τη συσσώρευση υγρών μέσα στα αυτιά, που είναι πιθανή αιτία της νόσου.
- Αντι-ίλιγγος, όπως το Betaistin: χρησιμοποιείται συνεχώς για τον έλεγχο και τη μείωση των συμπτωμάτων του ιλίγγου, της ναυτίας, της εμβοής και της απώλειας ακοής.
Επιπλέον, άλλες κατηγορίες φαρμάκων, όπως αγγειοδιασταλτικά, μπορεί επίσης να ενδείκνυνται για τη βελτίωση της τοπικής κυκλοφορίας, καθώς και κορτικοστεροειδή και ανοσοκατασταλτικά, ως τρόπος ρύθμισης της ανοσολογικής δραστηριότητας στην περιοχή του αυτιού.
2. Φυσική επεξεργασία
Το πρώτο βήμα για τη θεραπεία του συνδρόμου Ménière είναι με αλλαγές στις συνήθειες, καθώς είναι τρόποι μείωσης του αριθμού και της έντασης των κρίσεων.
Έτσι, ένας από τους καλύτερους φυσικούς τρόπους για την ανακούφιση και την πρόληψη της εμφάνισης συμπτωμάτων που σχετίζονται με το σύνδρομο Ménière είναι να τρώτε μια δίαιτα με λίγο ή καθόλου αλάτι. Αυτό συμβαίνει επειδή το σώμα διατηρεί λιγότερο νερό, μειώνοντας την ποσότητα υγρού στο αυτί που μπορεί να προκαλέσει ζάλη και ναυτία.
Η διατροφή του συνδρόμου Ménière αποτελείται από:
- Αντικαταστήστε το αλάτι με αρωματικά βότανα.
- Αποφύγετε τα βιομηχανικά προϊόντα.
- Αποφύγετε να τρώτε αλμυρά τρόφιμα, όπως ζαμπόν ή τυρί.
- Επιλέξτε ψητό ή ψητό φαγητό, για να αποφύγετε σάλτσες με πολύ αλάτι.
Επιπλέον, ενδείκνυται να μειώσει την κατανάλωση αλκοόλ, καφεΐνης και νικοτίνης, καθώς είναι ερεθιστικές ουσίες στις δομές του αυτιού. Το άγχος πρέπει επίσης να αποφεύγεται, καθώς διεγείρει αρνητικά το νευρικό σύστημα και μπορεί να προκαλέσει νέες κρίσεις.
Δείτε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη διατροφή για το σύνδρομο Ménière στο ακόλουθο βίντεο:
3. Φυσικοθεραπεία
Η φυσιοθεραπεία είναι πολύ σημαντική για όσους πάσχουν από αυτή την ασθένεια και ονομάζεται αιθουσαία θεραπεία αποκατάστασης. Σε αυτή τη θεραπεία, ο φυσιοθεραπευτής μπορεί να προτείνει ασκήσεις που μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων της ζάλης και της ανισορροπίας, βελτιώνοντας την ευαισθησία στην κίνηση, καθώς και κάνοντας συστάσεις ασφαλείας για το άτομο να χρησιμοποιήσει σε περιόδους κρίσης.
4. Χρήση φαρμάκων στο αυτί
Η χρήση φαρμάκων στο αυτί ενδείκνυται όταν οι άλλες μέθοδοι θεραπείας δεν ήταν αποτελεσματικές. Έτσι, ορισμένα φάρμακα μπορούν να χορηγηθούν απευθείας στην τυμπανική μεμβράνη για τη μείωση των συμπτωμάτων του ιλίγγου, με κύρια:
- Αντιβιοτικά, όπως η γενταμυκίνη: είναι ένα αντιβιοτικό τοξικό για το αυτί και, επομένως, μειώνει τη δραστηριότητα του προσβεβλημένου αυτιού στον έλεγχο της ισορροπίας, μεταφέροντας αυτή τη λειτουργία μόνο στο υγιές αυτί.
- Κορτικοστεροειδή, όπως η δεξαμεθαζόνη: είναι ένα κορτικοειδές που μειώνει τη φλεγμονή του αυτιού, μειώνοντας την ένταση των προσβολών.
Αυτός ο τύπος θεραπείας μπορεί να γίνει μόνο στο γραφείο ενός ειδικού ΩΡΛ που ειδικεύεται στη θεραπεία προβλημάτων όπως το σύνδρομο Ménière.
5. Χειρουργική
Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται επίσης μόνο σε περιπτώσεις όπου άλλες μορφές θεραπείας δεν είχαν καμία επίδραση στη μείωση της συχνότητας ή της έντασης των επιθέσεων. Ορισμένες επιλογές περιλαμβάνουν:
- Αποσυμπίεση του ενδολυμφικού σάκου, ο οποίος ανακουφίζει τον ιλίγο μειώνοντας την παραγωγή υγρού ή αυξάνοντας την απορρόφησή του.
- Τομή του αιθουσαίου νεύρου, στο οποίο κόβεται το αιθουσαίο νεύρο, επιλύοντας προβλήματα ίλιγγου χωρίς εξασθένιση της ακοής.
- Labyrinthectomy, η οποία επιλύει τα προβλήματα του ιλίγγου, αλλά προκαλεί επίσης κώφωση, οπότε χρησιμοποιείται μόνο σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ήδη απώλεια ακοής.
Η καλύτερη μέθοδος υποδεικνύεται από τον ωτορινολαρυγγολόγο, σύμφωνα με τα κύρια συμπτώματα που παρουσιάζει κάθε άτομο, όπως απώλεια ακοής ή ζάλη.
Ήταν χρήσιμες αυτές οι πληροφορίες;
ναι όχι
Η γνώμη σας είναι σημαντική! Γράψτε εδώ πώς μπορούμε να βελτιώσουμε το κείμενό μας:
Καμιά ερώτηση? Κάντε κλικ εδώ για να απαντήσετε.
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στο οποίο θέλετε να λάβετε απάντηση:
Ελέγξτε το email επιβεβαίωσης που σας στείλαμε.
Το όνομα σου:
Λόγος επίσκεψης:
--- Επιλέξτε τον λόγο σας --- Ασθένεια Ζήστε καλύτερα Βοηθήστε ένα άλλο άτομο Κερδίστε γνώσεις
Είστε επαγγελματίας υγείας;
ΌχιΦυσιοθεραπευτήςΦαρμακευτική ΝοσοκόμαΔιατροφολόγοςΒιοϊατρικήΦυσιοθεραπευτήςΜποιούςΆλλος
