Αποτέλεσμα σπέρματος

Τα αποτελέσματα του σπερμογράμματος συμβάλλουν στον εντοπισμό προβλημάτων στο αρσενικό αναπαραγωγικό σύστημα, όπως η απόφραξη ή η δυσλειτουργία των αδένων, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν, για παράδειγμα, προβλήματα γονιμότητας στους ανθρώπους.

Για το σκοπό αυτό, αξιολογούνται διάφορες παράμετροι, όπως ο όγκος, το pH και η συγκέντρωση ενός δείγματος σπέρματος, για τον εντοπισμό των πιθανών αιτίων που θα πρέπει στη συνέχεια να εξεταστούν μεμονωμένα για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση και να ξεκινήσει η κατάλληλη θεραπεία. Μάθετε για τι είναι και πώς γίνεται το σπέρμα.

Ο φυσιολογικός αριθμός των σπερματοζωαρίων πρέπει να περιλαμβάνει:

Αυτές οι τιμές μπορούν να μεταβληθούν χωρίς πρόβλημα, καθώς η ποιότητα του σπέρματος μπορεί να ποικίλει με την πάροδο του χρόνου. Ως εκ τούτου, ο ουρολόγος μπορεί να ζητήσει να επαναληφθεί το σπερμογράφημα 15 ημέρες αργότερα για να συγκριθούν τα αποτελέσματα και να εξακριβωθεί αν στην πραγματικότητα τα αποτελέσματα της εξέτασης μεταβάλλονται.

Κύριες αλλαγές που εντοπίστηκαν στο σπερμογράφημα

Τα κύρια προβλήματα που εντοπίζονται στον αριθμό των σπερματοζωαρίων είναι:

Προβλήματα στον προστάτη

Τα προβλήματα στον προστάτη συνήθως εκδηλώνονται μέσω αλλαγών στο ιξώδες των σπερματοζωαρίων, και σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ασθενής μπορεί να χρειαστεί να έχει ορθική ή βιοψία του προστάτη για να ελέγξει για αλλαγές στον προστάτη. Δείτε ποιες είναι οι μείζονες αλλαγές του προστάτη.

Αζωοσπερμία

Η αζωοσπερμία είναι η απουσία σπερματοζωαρίων στο δείγμα σπέρματος και ως εκ τούτου εκδηλώνεται με μείωση του όγκου ή της συγκέντρωσης του σπέρματος, για παράδειγμα. Οι κύριες αιτίες είναι τα εμπόδια του σπερματικού πόρου, οι λοιμώξεις του αναπαραγωγικού συστήματος ή οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες. Μάθετε περισσότερα για την αζωοσπερμία.

Ολιγοσπερμία

Η ολιγοσπερμία είναι η μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων, που υποδεικνύεται στον αριθμό των σπερματοζωαρίων ως συγκέντρωση μικρότερη από 15 εκατομμύρια ανά mL ή 39 εκατομμύρια ανά συνολικό όγκο. Η ολιγοσπερμία μπορεί να οφείλεται σε λοιμώξεις του αναπαραγωγικού συστήματος, σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, παρενέργειες κάποιου φαρμάκου, όπως Κετοκοναζόλη ή Μεθοτρεξάτη ή κιρσοκήλη, που αντιστοιχεί στη διαστολή των φλεβών του όρχεως, προκαλώντας συσσώρευση αίματος, πόνο και τοπική διόγκωση. Δείτε τα συμπτώματα της κιρσοκήλης.

Ασθενοσπερμία

Η αθηνοσπερμία είναι το πιο συνηθισμένο πρόβλημα και προκύπτει όταν η κινητικότητα ή η ζωτικότητα έχουν τιμές χαμηλότερες από τις φυσιολογικές στο σπερμογράφημα και μπορούν να προκληθούν από υπερβολικό άγχος, αλκοολισμό ή αυτοάνοσες ασθένειες όπως ο λύκος και ο ιός HIV.

Τερατοσπερμία

Η τερατοσπερμία χαρακτηρίζεται από μεταβολές στη μορφολογία του σπέρματος και μπορεί να προκληθεί από φλεγμονή, δυσπλασίες, χειρουργική επέμβαση ή χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Αυτά τα προβλήματα μπορεί να οδηγήσουν σε στειρότητα ή μόνο σε δυσκολία του σπέρματος για τη λίπανση του αυγού, ανάλογα με το βαθμό του. Ωστόσο, υπάρχει κάποια θεραπεία, την οποία μπορεί να υποδείξει ο ουρολόγος, και αυτό μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες να μείνει έγκυος.

Άλλες αλλαγές

Εκτός από τις ήδη αναφερθείσες αλλαγές, ο αυξημένος αριθμός λευκοκυττάρων στο σπέρμα, που ονομάζεται λευκοσπερμία, μπορεί να αναγράφεται στο σπερμογράφημα, το οποίο μπορεί να είναι ένα σημάδι μόλυνσης.

Μια άλλη αλλαγή μπορεί να αφορά τόσο την κινητικότητα όσο και την ποσότητα του σπέρματος που υπάρχει στο σπέρμα, που ονομάζεται ολιγοστενοσπερμία.

Τι μπορεί να αλλάξει το αποτέλεσμα

Το αποτέλεσμα του σπερμογράμματος μπορεί να μεταβληθεί με ορισμένους παράγοντες, όπως:

• Λανθασμένη θερμοκρασία αποθήκευσης σπέρματος, επειδή πολύ χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να επηρεάσουν την κινητικότητα του σπέρματος, ενώ πολύ ζεστές θερμοκρασίες μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο.
• Ανεπαρκής ποσότητα σπέρματος, η οποία συμβαίνει κυρίως λόγω της λανθασμένης τεχνικής συλλογής, και ο άνθρωπος πρέπει να επαναλάβει τη διαδικασία.
• Στρες, καθώς μπορεί να εμποδίσει τη διαδικασία εκσπερμάτωσης.
• Έκθεση σε ακτινοβολία για μεγάλο χρονικό διάστημα, καθώς μπορεί να επηρεάσει άμεσα την παραγωγή σπέρματος.
• Χρήση ορισμένων φαρμάκων, καθώς μπορεί να έχουν αρνητική επίδραση στην ποσότητα και την ποιότητα του παραγόμενου σπέρματος.

Κανονικά, όταν ο σπερμογράφος μεταβάλλεται, ο ουρολόγος ελέγχει για οποιονδήποτε από τους αναφερόμενους παράγοντες, ζητά ένα νέο σπερματογράφημα και, ανάλογα με το δεύτερο αποτέλεσμα, ζητά συμπληρωματικές εξετάσεις, όπως τον κατακερματισμό DNA, το FISH και το σπέρμα υπό μεγέθυνση.