Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), η Παρηγορητική Φροντίδα είναι μια σειρά φροντίδας που προορίζεται για το άτομο που πάσχει από μια σοβαρή ή ανίατη ασθένεια, καθώς και την οικογένειά του, με σκοπό την ανακούφιση του πόνου τους, της ύπαρξης και της ποιότητας ζωής.
Οι τύποι φροντίδας που μπορεί να εμπλέκονται είναι:
- Προσδιορίστε και θεραπεύστε τα σωματικά συμπτώματα που μπορεί να είναι άβολα όπως πόνο, δύσπνοια, εμετός, αδυναμία ή αϋπνία, για παράδειγμα.
- Προσδιορίστε και φροντίστε για αρνητικά ψυχολογικά συναισθήματα ή συμπτώματα, όπως δυσφορία ή θλίψη.
- Παρατηρήστε και στηρίξτε στη διαχείριση συγκρούσεων ή κοινωνικών δυσκολιών, οι οποίες μπορεί να βλάψουν τη φροντίδα, όπως η έλλειψη φροντίδας.
- Αναγνωρίστε και υποστηρίξτε πνευματικά ζητήματα , όπως η παροχή θρησκευτικής βοήθειας ή καθοδήγησης σχετικά με το νόημα της ζωής και του θανάτου.
Όλη αυτή η φροντίδα δεν μπορεί να προσφερθεί μόνο από το γιατρό και πρέπει να υπάρχει μια ομάδα αποτελούμενη από γιατρούς, νοσηλευτές, ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και άλλους επαγγελματίες όπως φυσιοθεραπευτές, επαγγελματίες θεραπευτές, διατροφολόγους και έναν παρεκκλήσιο ή άλλο πνευματικό εκπρόσωπο.
Στη Βραζιλία, η παρηγορητική φροντίδα προσφέρεται ήδη από πολλά νοσοκομεία, ειδικά εκείνα με ογκολογικές υπηρεσίες, ωστόσο εξακολουθεί να υπάρχει μεγάλη έλλειψη επαγγελματιών και ομάδων αφιερωμένων στην εφαρμογή της, δεδομένου ότι, ιδανικά, θα πρέπει να υπάρχουν ομάδες για τη φροντίδα σε γενικά νοσοκομεία, επισκέψεις σε εξωτερικούς ασθενείς, ακόμη και στο σπίτι.
Ποιος χρειάζεται παρηγορητική φροντίδα
Η παρηγορητική φροντίδα απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους που πάσχουν από απειλητική για τη ζωή κατάσταση, η οποία επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου και είναι επίσης γνωστή ως τερματική ασθένεια. Επομένως, δεν είναι αλήθεια ότι αυτή η φροντίδα γίνεται όταν δεν υπάρχει πλέον "τίποτα να κάνει", επειδή μπορεί να προσφερθεί ακόμα η απαραίτητη φροντίδα για την ευημερία και την ποιότητα ζωής του ατόμου, ανεξάρτητα από τη διάρκεια ζωής του.
Μερικά παραδείγματα καταστάσεων όπου η παρηγορητική φροντίδα ισχύει, είτε για ενήλικες, για ηλικιωμένους είτε για παιδιά, περιλαμβάνουν:
- Καρκίνος.
- Νευρολογικές εκφυλιστικές ασθένειες όπως η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Parkinson, η σκλήρυνση κατά πλάκας ή η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση.
- Άλλες χρόνιες εκφυλιστικές ασθένειες, όπως σοβαρή αρθρίτιδα.
- Ασθένειες που οδηγούν σε ανεπάρκεια οργάνων, όπως η χρόνια νεφρική νόσο, η τερματική καρδιακή νόσο, οι πνευμονικές παθήσεις, η ηπατοπάθεια, μεταξύ άλλων.
- Προχωρημένο AIDS.
- Οποιεσδήποτε άλλες απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις, όπως σοβαρό τραυματισμό στο κεφάλι, μη αναστρέψιμο κώμα, γενετικές ασθένειες ή ανίατες συγγενείς ασθένειες.
Η παρηγορητική φροντίδα χρησιμεύει επίσης για τη φροντίδα και την υποστήριξη των οικογενειών των ατόμων που πάσχουν από αυτές τις ασθένειες, προσφέροντας υποστήριξη σε σχέση με το πώς πρέπει να είναι η φροντίδα, επίλυση κοινωνικών δυσκολιών και καλύτερη θλίψη, για καταστάσεις όπως η αφοσίωση η φροντίδα για κάποιον ή η αντιμετώπιση της πιθανότητας να χάσει κάποιον αγαπημένο είναι δύσκολο και μπορεί να προκαλέσει πολλά δεινά στην οικογένεια.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της παρηγορητικής φροντίδας και της ευθανασίας;
Ενώ η ευθανασία προτείνει την πρόβλεψη του θανάτου, η παρηγορητική φροντίδα δεν υποστηρίζει αυτή την πρακτική, η οποία είναι παράνομη στη Βραζιλία. Ωστόσο, δεν επιθυμούν να αναβάλουν τον θάνατο, αλλά προτείνουν να επιτρέψουν στην ανίατη ασθένεια να ακολουθήσει τη φυσική της πορεία και γι 'αυτό προσφέρει όλη τη στήριξη έτσι ώστε να αποφευχθεί και να αντιμετωπιστεί κάθε πόνο, δημιουργώντας ένα τέλος ζωής με αξιοπρέπεια. Κατανοήστε τις διαφορές μεταξύ της ευθανασίας, της ορθοδονίας και της δυστανίας.
Έτσι, παρά την μη έγκριση της ευθανασίας, η παρηγορητική φροντίδα δεν υποστηρίζει την πρακτική των θεραπειών που θεωρούνται μάταιες, δηλαδή εκείνες που σκοπεύουν μόνο να παρατείνουν τη ζωή του ατόμου, αλλά αυτό δεν θα θεραπεύσει, προκαλώντας πόνο και εισβολή ιδιωτικότητα.
Πώς να λαμβάνετε παρηγορητική φροντίδα
Παρηγορητική φροντίδα υποδεικνύεται από το γιατρό, ωστόσο, για να εξασφαλιστεί ότι γίνονται όταν έρθει η ώρα, είναι σημαντικό να μιλήσετε με το ιατρικό προσωπικό που συνοδεύει τον ασθενή και δείξτε το ενδιαφέρον τους για αυτό το είδος φροντίδας. Έτσι, η σαφής και ειλικρινής επικοινωνία μεταξύ του ασθενούς, της οικογένειας και των γιατρών σχετικά με τις επιλογές διάγνωσης και θεραπείας οποιασδήποτε ασθένειας είναι πολύ σημαντική για τον προσδιορισμό αυτών των θεμάτων.
Υπάρχουν τρόποι τεκμηρίωσης αυτών των επιθυμιών μέσω εγγράφων που ονομάζονται «Οδηγίες εκ των προτέρων», οι οποίες επιτρέπουν στο άτομο να ενημερώνει τους γιατρούς του για την υγειονομική περίθαλψη που θέλει ή δεν επιθυμεί να λάβει, αν, για οποιονδήποτε λόγο, βρίσκονται δεν είναι σε θέση να εκφράσει τις επιθυμίες σχετικά με τη θεραπεία.
Έτσι, το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο Ιατρικής διευθύνει ότι η εγγραφή της πρόωρης οδηγίας της διαθήκης μπορεί να γίνει από τον γιατρό που συνοδεύει τον ασθενή, στο ιατρικό του αρχείο ή στο ιατρικό αρχείο, εφόσον έχει ρητή άδεια και δεν απαιτείται μάρτυρας ή υπογραφή, από το επάγγελμά του, έχει δημόσια πίστη και οι πράξεις της έχουν νομική και νομική ισχύ.
Είναι επίσης δυνατό να γράψετε και να καταχωρήσετε στο γραφείο ενός συμβολαιογράφου ένα έγγραφο, που ονομάζεται Living Will, στο οποίο το άτομο μπορεί να δηλώσει αυτές τις επιθυμίες, διευκρινίζοντας, για παράδειγμα, την επιθυμία να μην υποβληθούν σε διαδικασίες όπως αναπνευστικές συσκευές, με μια διαδικασία καρδιοπνευμονικής ανάνηψης, για παράδειγμα. Σε αυτό το έγγραφο μπορείτε επίσης να υποδείξετε ένα αξιόπιστο άτομο να λάβει αποφάσεις σχετικά με την πορεία της θεραπείας όταν δεν μπορείτε πλέον να κάνετε τις επιλογές σας.
