Το σύνδρομο ανθεκτικότητας στην ινσουλίνη εμφανίζεται όταν η ορμόνη είναι λιγότερο ικανή να βάλει γλυκόζη αίματος στα κύτταρα και προκαλείται από ένα συνδυασμό κληρονομικών επιρροών με άλλες ασθένειες και τρόπους ζωής, όπως η παχυσαρκία, ο καθιστικός τρόπος ζωής και η αυξημένη χοληστερόλη, για παράδειγμα.
Η αντίσταση αυτή ανιχνεύεται με εξέταση αίματος, όπου τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα αυξάνονται, ειδικά μετά από τα γεύματα ή κατά τη διάρκεια νηστείας. Έτσι, αυτό το σύνδρομο είναι μια μορφή προ-διαβήτη, διότι εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία και διορθωθεί, με τον έλεγχο των τροφίμων, την απώλεια βάρους και τη σωματική δραστηριότητα, θα γίνει διαβήτης τύπου 2.
Πώς να διαγνώσετε
Το σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη συνήθως δεν προκαλεί συμπτώματα, οπότε πρέπει να γίνει μια δοκιμή γλυκόζης αίματος, που ονομάζεται επίσης δοκιμασία ανοχής γλυκόζης από του στόματος ή δοκιμή TOTG, για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει.
Η δοκιμή αυτή γίνεται με μέτρηση της τιμής γλυκόζης μετά την κατάποση περίπου 75 g ζαχαρούχου υγρού.
Η ερμηνεία της γλυκαιμικής καμπύλης μετά από 2 ώρες έχει ως εξής:
- Κανονική: λιγότερο από 140 mg / dl.
- Αντοχή στην ινσουλίνη: μεταξύ 140 και 199 mg / dl.
- Διαβήτης: ίσο ή μεγαλύτερο από 200 mg / dl.
Καθώς η αντίσταση στην ινσουλίνη επιδεινώνεται καθώς και η αύξηση της γλυκόζης μετά το φαγητό, αυξάνεται επίσης στη νηστεία επειδή το ήπαρ προσπαθεί να αντισταθμίσει την έλλειψη ζάχαρης μέσα στα κύτταρα. Επομένως, η δοκιμή γλυκόζης νηστείας μπορεί επίσης να γίνει για να εκτιμηθεί ο βαθμός αντίστασης.
Οι τιμές της γλυκόζης αίματος νηστείας είναι:
- Κανονική: μικρότερη από 110 mg / dL.
- Τροποποιημένη γλυκαιμία νηστείας: μεταξύ 110 mg / dL και 125 mg / dL.
- Διαβήτης: ίσο ή μεγαλύτερο από 126 mg / dL.
Μάθετε περισσότερα σχετικά με τον τρόπο διεξαγωγής της δοκιμασίας γλυκαιμικής καμπύλης και της δοκιμασίας αίματος νηστείας.
Αυτή τη στιγμή, τα επίπεδα γλυκόζης μπορούν ακόμα να ελέγχονται επειδή το σώμα διεγείρει το πάγκρεας για να παράγει αυξανόμενες ποσότητες ινσουλίνης για να αντισταθμίσει την αντοχή του στη δράση.
Ως εκ τούτου, ένας άλλος τρόπος διάγνωσης της παρουσίας αντοχής στην ινσουλίνη είναι ο υπολογισμός του δείκτη Homa, ο οποίος είναι ένας υπολογισμός που πραγματοποιείται για να αξιολογηθεί η σχέση μεταξύ της ποσότητας ζάχαρης και της ποσότητας ινσουλίνης στο αίμα.
Οι κανονικές τιμές του δείκτη Homa είναι γενικά οι εξής:
- Τιμή αναφοράς Homa-IR: μικρότερη από 2, 15.
- Τιμή αναφοράς Homa-Beta: μεταξύ 167 και 175.
Αυτές οι τιμές αναφοράς μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με το εργαστήριο και εάν ο ασθενής έχει πολύ υψηλό Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), πρέπει πάντα να ερμηνεύεται από τον γιατρό. Δείτε τι είναι για και πώς να υπολογίσετε το δείκτη Homa.
Ωστόσο, μετά από μερικούς μήνες ή χρόνια σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη, ο διαβήτης τύπου 2 ρυθμίζεται λόγω της αποτυχίας του παγκρέατος, ο οποίος δυσκολεύεται να παράγει την υψηλή ποσότητα ινσουλίνης που χρειάζεται ο οργανισμός. Αυτή η ασθένεια προκαλεί συμπτώματα όπως η δίψα και η υπερβολική πείνα, εκτός από διάφορες επιπλοκές στα όργανα όπως τα μάτια, τα νεφρά, την καρδιά και το δέρμα. Μάθετε περισσότερα σχετικά με τα συμπτώματα, τη θεραπεία και τις επιπλοκές του διαβήτη τύπου 2.
Τι μπορεί να προκαλέσει αντίσταση στην ινσουλίνη
Αυτό το σύνδρομο εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα που έχουν ήδη γενετική προδιάθεση, έχοντας για παράδειγμα άλλα μέλη της οικογένειας που έχουν ή έχουν διαβήτη.
Ωστόσο, μπορεί να αναπτυχθεί ακόμα και σε άτομα που δεν έχουν αυτόν τον κίνδυνο, λόγω των συνθηκών ζωής που προδιαθέτουν σε διαταραχές του μεταβολισμού, όπως η παχυσαρκία ή ο αυξημένος όγκος της κοιλιάς, η υπερβολική κατανάλωση υδατανθράκων, ο καθιστικός τρόπος ζωής, η υψηλή αρτηριακή πίεση ή η αυξημένη χοληστερόλη. δύο τριγλυκερίδια.
Επιπλέον, οι ορμονικές αλλαγές, ιδιαίτερα στις γυναίκες, μπορεί επίσης να αυξήσουν τις πιθανότητες ανάπτυξης αντοχής στην ινσουλίνη, όπως σε γυναίκες που έχουν σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών ή PCOS. Σε αυτές τις γυναίκες, αλλαγές που οδηγούν σε εμμηνορρυσιακή ανισορροπία και αύξηση ανδρογόνων ορμονών, προκαλούν επίσης δυσλειτουργία της λειτουργίας της ινσουλίνης.
Θεραπεία της αντίστασης στην ινσουλίνη
Εάν γίνει μια σωστή θεραπεία της αντίστασης στην ινσουλίνη, μπορεί να θεραπευθεί και έτσι να αποτραπεί η ανάπτυξη διαβήτη. Για την αντιμετώπιση αυτής της κατάστασης απαιτείται η καθοδήγηση του γενικού ιατρού ή του ενδοκρινολόγου και αποτελείται από:
- Απώλεια βάρους, με δίαιτα και σωματική δραστηριότητα.
- Πρακτική άσκηση.
- Παρακολουθήστε τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα με ιατρική παρακολούθηση κάθε 3 έως 6 μήνες.
Ο γιατρός μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει τη μετφορμίνη, η οποία είναι ένα φάρμακο που βοηθά στον έλεγχο της παραγωγής γλυκόζης από το ήπαρ και βελτιώνει τη δράση της ινσουλίνης, φέρνοντας τη γλυκόζη στα κύτταρα. Ωστόσο, εάν το άτομο είναι αυστηρά σε θεραπεία με διατροφή και σωματική δραστηριότητα, η χρήση φαρμάκων μπορεί να μην είναι απαραίτητη. Εδώ είναι πώς θα πρέπει να είναι για εκείνους που έχουν προ-διαβήτη.
