Περικαρδίτιδα είναι φλεγμονή της μεμβράνης που καλύπτει την καρδιά, επίσης γνωστή ως περικάρδιο, η οποία προκαλεί πολύ έντονο πόνο στο στήθος, παρόμοιο με καρδιακή προσβολή. Γενικά, οι αιτίες της περικαρδίτιδας περιλαμβάνουν λοιμώξεις, όπως πνευμονία και φυματίωση, ρευματικές ασθένειες όπως λύκο και ρευματοειδή αρθρίτιδα ή ακτινοθεραπεία στο στήθος.
Όταν η περικαρδίτιδα εμφανίζεται ξαφνικά, είναι γνωστή ως οξεία περικαρδίτιδα και συνήθως η θεραπεία της είναι ταχεία και ο ασθενής αναρρώνει σε περίπου 2 εβδομάδες. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η περικαρδίτιδα αναπτύσσεται σε αρκετούς μήνες, με πιο χρονοβόρα θεραπεία.
Μάθετε περισσότερα για άλλους τύπους περικαρδίτιδας: Χρόνια περικαρδίτιδα και κολπική περικαρδίτιδα.
Η οξεία περικαρδίτιδα είναι θεραπευτική και στις περισσότερες περιπτώσεις η θεραπεία της γίνεται στο σπίτι με ανάπαυση και χρήση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων που έχουν συνταγογραφηθεί από τον καρδιολόγο, ωστόσο σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτείτε τον ασθενή.
Συμπτώματα της περικαρδίτιδας
Το κύριο σύμπτωμα της περικαρδίτιδας είναι ο σοβαρός θωρακικός πόνος που επιδεινώνεται όταν βήχετε, ξαπλώνετε ή αναπνέετε βαθιά. Ωστόσο, άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Πόνος στο στήθος που ακτινοβολεί στην αριστερή πλευρά του λαιμού ή του ώμου.
- Δυσκολία στην αναπνοή.
- Αίσθημα παλμών.
- Πυρετός μεταξύ 37º και 38º C.
- Υπερβολική κόπωση.
- Συνεχής βήχας.
- Οίδημα της κοιλιάς ή των ποδιών.
Όταν ο ασθενής παρουσιάζει συμπτώματα περικαρδίτιδας, πρέπει να καλέσει για ιατρική βοήθεια, να καλέσει το 192 ή να μεταβεί στο δωμάτιο έκτακτης ανάγκης το συντομότερο δυνατόν για εξετάσεις, όπως ηλεκτροκαρδιογράφημα ή ηχοκαρδιογράφημα, και να αποβάλει καρδιακή προσβολή. Μετά από αυτό, ο καρδιολόγος μπορεί να διατάξει άλλες δοκιμές, όπως αίμα ή ακτινογραφία του θώρακα, για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση της περικαρδίτιδας και να ξεκινήσει την κατάλληλη θεραπεία.
Θεραπεία για περικαρδίτιδα
Η θεραπεία για την περικαρδίτιδα πρέπει να καθοδηγείται από έναν καρδιολόγο, αλλά συνήθως γίνεται μόνο με τη χρήση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων όπως η Ασπιρίνη, η ιβουπροφαίνη ή η Coquicine, τα οποία συμβάλλουν στη μείωση της φλεγμονής και του πόνου μέχρι το σώμα του ασθενούς την εξάλειψη του ιού που προκαλεί την περικαρδίτιδα. Στην περίπτωση της βακτηριακής περικαρδίτιδας, ο γιατρός μπορεί επίσης να συνταγογραφήσει τη χρήση αντιβιοτικών όπως η αμοξικιλλίνη ή η σιπροφλοξασίνη, για παράδειγμα.
Ακόμη και στις πιο σοβαρές περιπτώσεις περικαρδίτιδας, ο ασθενής πρέπει να εισέλθει στο νοσοκομείο για φλεβίτιδα ή χειρουργική, ανάλογα με τα συμπτώματα και τις επιπλοκές.
Πιθανές επιπλοκές
Οι επιπλοκές της περικαρδίτιδας είναι πιο συχνές στην περίπτωση της χρόνιας περικαρδίτιδας ή όταν η θεραπεία δεν γίνεται σωστά και μπορεί να περιλαμβάνει:
- Κυστική περικαρδίτιδα : προκαλεί το σχηματισμό ουλών που κάνουν τον καρδιακό ιστό παχύτερο, καθιστώντας δύσκολη τη λειτουργία του και προκαλώντας συμπτώματα όπως πρήξιμο του σώματος και δυσκολία στην αναπνοή.
- Καρδιακή ταμπόνα : συσσώρευση υγρού μέσα στην μεμβράνη στην καρδιά, μειώνοντας τον όγκο του αίματος που αντλούσε αίμα.
Οι επιπλοκές της περικαρδίτιδας μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή και ως εκ τούτου είναι πάντοτε απαραίτητο να νοσηλεύεται ο ασθενής.
