Δοκιμή του αυτιού: ποιος πρέπει να κάνει και να έχει αποτελέσματα

Η δοκιμασία του αυτιού είναι μια υποχρεωτική δοκιμή με νόμο που πρέπει να γίνει ακόμη στη μητρότητα, στα μωρά για να αξιολογήσει την ακοή και να ανιχνεύσει κάποιο βαθμό κώφωσης στο μωρό νωρίς. Αυτή η δοκιμή είναι ελεύθερη, εύκολη και δεν βλάπτει το μωρό, που γίνεται κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Η δοκιμή γίνεται με την τοποθέτηση μιας συγκεκριμένης συσκευής στο αυτί του μωρού για να ανιχνευθούν προβλήματα ακοής, όπως η κώφωση, που δυσχεραίνουν την ομιλία και τη μάθηση του παιδιού. Εάν η εξέταση αυτιών ανιχνεύσει οποιοδήποτε πρόβλημα, το μωρό παραπέμπεται στον ωτορινολαρυγγολόγο, ο οποίος θα καθοδηγήσει την καλύτερη αντιμετώπιση του διαγνωσθέντος προβλήματος.

Ποιος χρειάζεται για ακρόαση για το αυτί

Σύμφωνα με την καθοδήγηση του υπουργείου Υγείας, όλα τα μωρά που γεννιούνται στο νοσοκομείο πρέπει να εκτελέσουν τη δοκιμασία του αυτιού, που ονομάζεται επίσης νεογνικός έλεγχος της ακοής, που βρίσκεται ακόμα στον περιβόλου μητρότητας, τις πρώτες ημέρες της γέννησης.

Η δοκιμή πρέπει να γίνεται κατά προτίμηση την 2η ή 3η ημέρα της ζωής του μωρού, αλλά μπορεί επίσης να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία, εάν οι γονείς ή ο παιδίατρος υποπτεύονται ότι το παιδί δεν ακούει καλά επειδή δεν ανταποκρίνεται στους ήχους.

Το μωρό που έχει υψηλότερο κίνδυνο να έχει την αλλαγή του αυτιού είναι αυτός που:

• Γεννήθηκαν πρόωρα, πριν από τις 38 εβδομάδες κύησης.
• Παρουσιάζουν κάποια περίπτωση κώφωσης στην οικογένεια.
• Έμειναν πάνω από 5 ημέρες στη ΜΕΘ ή νοσηλεύονταν και έπρεπε να αναπνέουν με τη βοήθεια συσκευών, έλαβαν αντιβιοτικά, διουρητικά ή αμινογλυκοειδή.
• Γεννήθηκαν με λιγότερο από 1, 5 κιλά.
• Παρουσιάζουν κάποιο σύνδρομο όπως το Waardenburg, Alport, Pendred ή αλλοίωση όπως το σχισμένο χείλος.
• Όταν η μητέρα είχε οποιαδήποτε μόλυνση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όπως η τοξοπλάσμωση, η ερυθρά, ο κυτταρομεγαλοϊός, ο έρπης, η σύφιλη ή ο HIV.
• Σε περίπτωση δυσμορφίας που περιλαμβάνει το αυτί ή τα οστά του προσώπου.
• Εάν το μωρό είχε κάποια από τις ασθένειες κατά τη γέννηση: κυτταρομεγαλοϊός, έρπης, ιλαρά, ανεμοβλογιά και μηνιγγίτιδα.
• Εάν το μωρό υπέστη τραυματισμό στο κεφάλι.
• Εάν το μωρό κάνει χημειοθεραπεία.

Η δοκιμή θα πρέπει να πραγματοποιείται και στα δύο αυτιά και μπορεί να επαναληφθεί μετά από 30 ημέρες.

Τι πρέπει να κάνετε εάν η εξέταση του αυτιού έχει αλλάξει

Η εξέταση μπορεί να μεταβληθεί μόνο σε ένα αυτί, όταν το μωρό έχει υγρό στο αυτί, το οποίο μπορεί να είναι το αμνιακό υγρό. Στην περίπτωση αυτή, η δοκιμή πρέπει να επαναληφθεί μετά από 1 μήνα.

Όταν ο γιατρός εντοπίσει μια αλλαγή στα δύο αυτιά, μπορεί αμέσως να υποδείξει ότι οι γονείς παίρνουν το μωρό στον παθολόγο οροθεραπευτή ή παθολόγο της γλώσσας ομιλίας για να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση και να ξεκινήσουν τη θεραπεία. Επιπλέον, μπορεί να είναι απαραίτητο να παρατηρήσετε την ανάπτυξη του μωρού, προσπαθώντας να δείτε αν ακούει καλά. Σε ηλικία 7 και 12 μηνών, ο παιδίατρος μπορεί να επαναλάβει τη δοκιμασία αυτιού για να αξιολογήσει τον τρόπο ακρόασης του μωρού.

Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τον τρόπο με τον οποίο συμβαίνει η ακουστική ανάπτυξη του παιδιού:

Ο καλύτερος τρόπος για να διαπιστώσετε εάν το μωρό σας δεν ακούει καλά είναι να τον πάρετε στο γιατρό για εξετάσεις. Στο ιατρείο, ο παιδίατρος μπορεί να κάνει ορισμένες εξετάσεις που δείχνουν ότι το παιδί έχει προβλήματα ακοής και αν επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο, μπορεί να υποδεικνύει τη χρήση ακουστικού βοηθήματος που μπορεί να προσαρμοστεί.

Δείτε άλλες δοκιμές που πρέπει να κάνει το μωρό σας αμέσως μετά τη γέννηση.