Η μυασθένεια gravis ή μυασθένεια gravis είναι μια αυτοάνοση ασθένεια που προκαλεί προοδευτική μυϊκή αδυναμία, είναι πιο συχνή στις γυναίκες και συνήθως αρχίζει στη δεκαετία του '20 και του '40. Τα συμπτώματα της μυασθένειας gravis μπορεί να ξεκινήσουν ξαφνικά, αλλά συνήθως εμφανίζονται και χειροτερεύουν αργά.
Οι αιτίες της μυασθένειας gravis σχετίζονται με μια αλλαγή στο ανοσοποιητικό σύστημα που προκαλεί αντισώματα να προσβάλλουν ορισμένες δομικές δομές που είναι κρίσιμες για τον έλεγχο των μυών. Αυτή η ασθένεια δεν έχει μια οριστική θεραπεία, αλλά η θεραπεία μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του ατόμου.
Η μυασθένεια gravis δεν είναι ακριβώς η ίδια με τη συγγενή μυασθένεια, η οποία συνήθως διαγνωρίζεται στην παιδική ηλικία.
Συμπτώματα μυασθένειας gravis
Τα συνηθέστερα αρχικά συμπτώματα της μυασθένειας gravis είναι:
- Αδυναμία των βλεφάρων και δυσκολία στο άνοιγμα των ματιών σας ή στην αναλαμπή.
- Αδυναμία των μυών του οφθαλμού που οδηγεί σε στραβισμό και διπλή όραση και
- Υπερβολική μυϊκή κόπωση μετά από άσκηση ή σωματική άσκηση.
Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, τα συμπτώματα επιδεινώνονται και περιλαμβάνουν:
- Αδυναμία των μυών του λαιμού που αφήνουν το κεφάλι να κρέμεται προς τα εμπρός ή προς τα πλάγια.
- Δυσκολία στην αναρρίχηση σκαλοπατιών, αύξηση όπλων, γραφή?
- Δυσκολία στην ομιλία και την κατάποση των τροφίμων.
- Αδυναμία των χεριών και των ποδιών, η οποία ποικίλει σε ένταση σε ώρες ή ημέρες.
Σε σοβαρά επεισόδια, οι ασθενείς μπορεί να έχουν υποβαθμισμένο αναπνευστικό μυ, μια κατάσταση που ονομάζεται μυασθενική κρίση, η οποία είναι σοβαρή και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά.
Τα συμπτώματα μπορεί να επιδεινωθούν όταν το άτομο εκτελεί κάποια σωματική άσκηση, εκτίθεται σε θερμότητα, είναι υπό άγχος ή άγχος, είναι άρρωστος ή όταν παίρνει ηρεμιστικά ή αντιβιοτικά.
Θεραπεία για τη μυασθένεια Gravis
Η θεραπεία για τη μυασθένεια gravis είναι η χρήση θεραπειών που βελτιώνουν την αποτελεσματικότητα των υποδοχέων, επιτρέποντας μεγαλύτερο έλεγχο των μυών και πραγματοποιώντας χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση του θύμου, ο οποίος σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του ασθενούς.
Άλλες θεραπείες που μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν είναι εκείνες που μειώνουν τη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος, αλλά αφήνουν το άτομο πιο επιρρεπές σε ασθένειες και τη χρήση στεροειδών για την ενίσχυση των μυών. Τα ονόματα των φαρμάκων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μυασθένεια gravis είναι: πυριδοστιγμίνη, πρεδνιζόνη, αζαθειοπρίνη, κυκλοσπορίνη, κυκλοφωσφαμίδη και ανθρώπινη ανοσοσφαιρίνη.
Η κινητική και η αναπνευστική φυσιοθεραπεία ενδείκνυνται επίσης στη θεραπεία της μυασθένειας gravis με στόχο την ενίσχυση των μυών, τη βελτίωση της εμβέλειας κίνησης, την αναπνοή και την πρόληψη των αναπνευστικών λοιμώξεων.
