Η γαστροπάρεση, που ονομάζεται επίσης σύνδρομο καθυστέρησης της γαστρικής εκκένωσης, είναι μια ασθένεια που αλλάζει τις κινήσεις του στομάχου που μεταφέρουν τροφή στο έντερο, επιβραδύνει ή σταματά τις κινήσεις λόγω ενός προβλήματος που επηρεάζει τα νεύρα που ελέγχουν τη δραστηριότητα του στομάχου, με αποτέλεσμα την εμφάνιση ορισμένων συμπτωμάτων όπως ναυτία, έμετος, συνεχής αίσθηση πλήρους στομάχου, συσσώρευση αερίων και κοιλιακή δυσφορία.
Η ακριβής αιτία αυτής της νόσου είναι άγνωστη, αλλά είναι πιο συχνή σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2, προκαλώντας διαβητική γαστροπάρεση. Επιπλέον, ορισμένα αντικαταθλιπτικά ή φάρμακα για υψηλή αρτηριακή πίεση, όπως αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, μπορεί να προκαλέσουν γαστροπάρεση.
Η θεραπεία της γαστροπάρεσης γίνεται με φάρμακα που υποδεικνύονται από τον γαστρεντερολόγο, εκτός από επαρκή τροφή, η οποία πρέπει να καθοδηγείται από έναν διατροφολόγο, για την αποφυγή πιθανών επιπλοκών που μπορεί να επηρεάσουν την ποιότητα ζωής του ατόμου.
Κύρια συμπτώματα
Τα κύρια συμπτώματα της γαστροπάρεσης εμφανίζονται καθώς το στομάχι δεν μπορεί να εκτελέσει τις κινήσεις για πέψη και αποστολή τροφής στο έντερο, με κύρια:
- Ναυτία;
- Έμετος
- Κακή αναπνοή;
- Κοιλιακό άλγος;
- Αίσθημα πληρότητας ακόμα και μετά από ένα μικρό γεύμα.
- Αίσθημα βαρύς στομάχου, ακόμα κι αν το τελευταίο γεύμα έφαγε πριν από πολλές ώρες.
- Υπερβολική παραγωγή φυσικού αερίου.
Επιπλέον, τα άτομα με σοβαρή γαστροπάρεση μπορεί επίσης να παρουσιάσουν απώλεια βάρους ή όρεξη και σημάδια αφυδάτωσης, όπως συμπτώματα αδυναμίας, ζάλη και ξηροστομία.
Πώς να επιβεβαιώσετε τη διάγνωση
Η διάγνωση της γαστροπάρεσης γίνεται από τον γαστρεντερολόγο με βάση τα συμπτώματα και το ιατρικό ιστορικό, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του ατόμου, καθώς και την παρουσία σακχαρώδους διαβήτη ή προηγούμενων χειρουργικών επεμβάσεων στην κοιλιακή περιοχή. Επιπλέον, μπορεί να ζητηθούν δοκιμές για τον προσδιορισμό των επιπέδων σακχάρου στο αίμα και ορμονών, όπως η θυροξίνη και η τριιωδοθυρονίνη, για παράδειγμα.
Άλλες εξετάσεις που μπορεί να παραγγείλει ο γιατρός είναι η μέτρηση της γαστρικής εκκένωσης, της σπινθηρογραφίας, της ενδοσκόπησης, του υπερήχου ή της ακτινογραφίας με αντίθεση, για να εκτιμηθεί η εμφάνιση του στομάχου ή εάν το άτομο έχει άπεπτη τροφή στο στομάχι μετά από νηστεία για μερικές ώρες και πόσο καιρό χρειάζεται για να περάσει η τροφή στο έντερο.
Αυτές οι εξετάσεις επιτρέπουν στον γιατρό να αποκλείσει άλλες ασθένειες, όπως γαστρικό έλκος ή μηχανική απόφραξη, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, δυσπεψία ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, για παράδειγμα.
Πιθανές αιτίες
Οι περισσότερες περιπτώσεις γαστροπάρεσης έχουν άγνωστη αιτία και επομένως είναι γνωστές ως ιδιοπαθή γαστροπάρεση. Ωστόσο, μπορεί να συσχετιστεί με σακχαρώδη διαβήτη, καθώς τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μπορούν να αναστείλουν τη γαστρική εκκένωση λόγω τραυματισμών που προκαλούν νεύρα που ελέγχουν τις κινήσεις του στομάχου, προκαλώντας διαβητική γαστροπάρεση. Μια άλλη πιθανή αιτία γαστροπάρεσης είναι η πιθανή βλάβη στα νεύρα που ελέγχουν το στομάχι σε άτομα που έχουν υποβληθεί σε κάποιο είδος γαστρικής χειρουργικής.
Επιπλέον, η χρήση ορισμένων φαρμάκων, όπως αντικαταθλιπτικά, οπιοειδή ή αναστολείς διαύλων ασβεστίου, για παράδειγμα, μπορεί επίσης να σχετίζεται με την ανάπτυξη γαστροπάρεσης.
Πώς γίνεται η θεραπεία
Η θεραπεία της γαστροπάρεσης πρέπει να γίνεται από γαστρεντερολόγο που μπορεί να υποδείξει τη χρήση φαρμάκων που αυξάνουν την εντερική διέλευση, όπως ερυθρομυκίνη, ντομπεριδόνη ή σιζαπρίδη ή αντιεμετικά όπως η μετοκλοπραμίδη, για τον έλεγχο της ναυτίας και του εμέτου. Επιπλέον, ενδείξεις αλλαντικής τοξίνης και συνεδρίες ηλεκτρικής διέγερσης στομάχου μπορεί επίσης να ενδείκνυνται.
Ο γιατρός μπορεί επίσης να συστήσει στο άτομο να μειώσει το μέγεθος των μερίδων των τροφίμων και να έχει μια ελαφριά διατροφή, χαμηλή σε λιπαρά, πλούσια σε διαλυτές ίνες και που είναι κυρίως υγρό, για να εξασφαλιστεί η επαρκής παροχή θρεπτικών συστατικών, να διατηρηθεί η ενυδάτωση των τροφίμων. σώμα και διευκολύνει την εκκένωση του στομάχου. Ομοίως, είναι επίσης σημαντικό να ελέγχετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, ειδικά σε άτομα με διαβήτη. Μάθετε πώς να ελέγχετε τον διαβήτη.
Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις γαστροπάρεσης, στις οποίες το άτομο δεν είναι σε θέση να ταΐσει από το στόμα, μπορεί να είναι απαραίτητο να κάνει σίτιση με σωλήνα για να παρέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το άτομο και να αποφευχθούν επιπλοκές όπως αφυδάτωση ή υποσιτισμός. Μάθετε πώς γίνεται η τροφοδοσία με σωλήνα και τη φροντίδα που πρέπει να ληφθεί.
Επιπλέον, ο γιατρός μπορεί επίσης να συστήσει χειρουργική επέμβαση για τη διευκόλυνση της γαστρικής εκκένωσης και μπορεί να ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει βελτίωση με άλλες επιλογές θεραπείας.
Πιθανές επιπλοκές
Επιπλοκές της γαστροπάρεσης μπορεί να προκύψουν όταν δεν εκτελείται θεραπεία ή όταν δεν ακολουθούνται οι οδηγίες του γιατρού, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε υποσιτισμό και αφυδάτωση λόγω συνεχούς εμέτου, δυσαπορρόφησης φαρμάκων, δραστικών διακυμάνσεων στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα ή συσσώρευσης ινών που δεν αφομοιώνονται στο στομάχι , εκτός από την επιδεινούμενη ποιότητα ζωής.
Ήταν χρήσιμες αυτές οι πληροφορίες;
ναι όχι
Η γνώμη σας είναι σημαντική! Γράψτε εδώ πώς μπορούμε να βελτιώσουμε το κείμενό μας:
Καμιά ερώτηση? Κάντε κλικ εδώ για να απαντήσετε.
Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στο οποίο θέλετε να λάβετε απάντηση:
Ελέγξτε το email επιβεβαίωσης που σας στείλαμε.
Το όνομα σου:
Λόγος επίσκεψης:
--- Επιλέξτε τον λόγο σας --- Ασθένεια Ζήστε καλύτερα Βοηθήστε ένα άλλο άτομο Κερδίστε γνώσεις
Είστε επαγγελματίας υγείας;
ΌχιΦυσιοθεραπευτήςΦαρμακευτική ΝοσοκόμαΔιατροφολόγοςΒιοϊατρικήΦυσιοθεραπευτήςΜποιούςΆλλος
Βιβλιογραφία
- TRONCON, L. E. του Α. Γαστροπάρεση: αναθεώρηση των πτυχών που σχετίζονται με την έννοια, της αιτιοπαθογένεσης και της κλινικής διαχείρισης. Περιοδικό της Ιατρικής Ένωσης Βραζιλίας. 43. 3; 228-236, 1997
- PARKMAN, Henry; HASLER, Γουίλιαμ; FISHER, Ρόμπερτ. Τεχνική ανασκόπηση για τη διάγνωση και τη θεραπεία της γαστροπάρεσης. Αμερικανική Ένωση Γαστρεντερολογίας. LXX. ΙΙΙ; 325-360, 2005
- BOSCA, Μάρτα; ΜΑΡΤΙ, Λύδια; MINÍGUEZ, Μιγέλ. Διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση στον ασθενή με γαστροπάρεση. Τομ. XXX VI.ed;. Elsevier, 2007. 351-359.
- CAMILLERI, Michael; et αϊ. Κλινική κατευθυντήρια γραμμή: Διαχείριση της γαστροπάρεσης. Η Αμερικανική Εφημερίδα της Γαστρεντερολογίας. 108. 1; 18-37, 2013
- MASAOKA, Tatsuhiro; TACK, Jan Gastroparesis: Τρέχουσες έννοιες και διαχείριση. Έντερο και συκώτι. Τόμος III. III.ed; 166-173, 2009. Gastroparesis: Τρέχουσες έννοιες και διαχείριση. Έντερο και συκώτι. 3. 3; 166-173, 2009
- CESARINI, P.R.; FERREIRA, S. R. G. Διαβητική γαστροπάρεση. Rev Ass Med Brasil. 43. 2; 163-168, 1997
