Μια γαστρεντερική λοίμωξη μπορεί να προκληθεί από βακτηρίδια, ιούς ή παράσιτα και μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως διάρροια, ναυτία, έμετο, κοιλιακό άλγος και αφυδάτωση.
Η θεραπεία συνήθως συνίσταται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων με ανάπαυση, ενυδάτωση και σωστή διατροφή. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, εάν πρόκειται για μια μη θεραπευτική βακτηριακή λοίμωξη, μπορεί να χρειαστεί να πάρετε ένα αντιβιοτικό.
Αρχική διορθωτικά μέτρα
Η αφυδάτωση είναι ένα από τα πιο επικίνδυνα συμπτώματα που μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια μιας εντερικής λοίμωξης, η οποία μπορεί εύκολα να συμβεί εξαιτίας του νερού που έχει χαθεί με έμετο και διάρροια. Για το λόγο αυτό, η στοματική επανυδάτωση είναι πολύ σημαντική στις περιπτώσεις αυτές και μπορεί να γίνει με διαλύματα που λαμβάνονται στο φαρμακείο ή με σπιτικό ορό που μπορεί να παρασκευαστεί στο σπίτι.
Για να δείτε πώς προετοιμάζεται ένας σπιτικό ορό, παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο:
Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις σοβαρής αφυδάτωσης, η νοσηλεία μπορεί να είναι απαραίτητη για την επανυδάτωση με ορό στη φλέβα.
Για να ανακουφίσει τον πόνο και να μειώσει τη διάρροια, μπορεί να πάρει σιρόπια και τσάγια που μπορούν εύκολα να παρασκευαστούν στο σπίτι, όπως ένα τσάι χαμομηλιού ή ένα σιρόπι μήλου, για παράδειγμα. Δείτε πώς μπορείτε να προετοιμάσετε αυτές τις φυσικές θεραπείες.
Φάρμακα διορθωτικά μέτρα
Κατά τη διάρκεια μιας εντερικής λοίμωξης, μπορεί να εμφανιστούν κοιλιακοί πόνοι και πονοκέφαλοι. Εάν αυτοί οι πόνοι είναι πολύ ισχυροί, μπορείτε να πάρετε ένα αναλγητικό όπως ακεταμινοφαίνη, για παράδειγμα.
Επιπλέον, για να βοηθήσετε να σταματήσετε τη διάρροια, θα πρέπει να παίρνετε προβιοτικά, όπως UL-250, Florax ή Floratil, για παράδειγμα, που θα αναπληρώσουν την εντερική χλωρίδα και θα κάνουν πάλι κανονικά τη λειτουργία του εντέρου.
Τα αντιβιοτικά γενικά δεν χρησιμοποιούνται σε εντερικές λοιμώξεις επειδή λειτουργούν μόνο για βακτηριακές λοιμώξεις και στις περισσότερες περιπτώσεις η λοίμωξη θεραπεύεται μόνη της μόνο με συμπτωματική θεραπεία και μπορεί επίσης να οδηγήσει σε ανάπτυξη ανθεκτικών βακτηριδίων. Ωστόσο, εάν η μόλυνση είναι πολύ σοβαρή και δεν θεραπεύεται ή αν εντοπιστεί ο συγκεκριμένος μικροοργανισμός που ευθύνεται για τη μόλυνση, πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα αντιβιοτικό για το οποίο είναι ευαίσθητα τα βακτήρια:
Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται περισσότερο στην εντερική μόλυνση
Ανάλογα με τα βακτηρίδια που εμπλέκονται στην εντερική μόλυνση, τα συνήθη συνταγογραφούμενα αντιβιοτικά είναι η αζιθρομυκίνη, η σιπροφλοξασίνη, η δοξυκυκλίνη, η μετρονιδαζόλη και η βανκομυκίνη.
