Η σπαστικότητα συνίσταται στην ακούσια αύξηση της συστολής των μυών που μπορεί να προκύψει σε κάθε μυ και που εμποδίζει το άτομο να κάνει τις καθημερινές του δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα το περπάτημα, το φαγητό ή την ομιλία.
Συνήθως, η σπαστικότητα είναι συχνότερη μετά από νευρολογική αλλαγή όπως εγκεφαλικό επεισόδιο ή ως συνέπεια εγκεφαλικής παράλυσης και ως εκ τούτου μπορεί να επηρεάσει μόνο μια μικρή ομάδα μυών, όπως ο βραχίονας, ή να προκύψει σε διάφορα σημεία όπως η δεξιά πλευρά του σώματος, ανάλογα με την νευρολογικές βλάβες.
Η σπαστικότητα δεν έχει καμία θεραπεία, αλλά είναι δυνατό να μειωθεί η αναπηρία του ασθενούς μέσω της φυσικής θεραπείας, η χρήση θεραπειών για σπαστικότητα ή εντοπισμένες εφαρμογές του botox.
Θεραπεία για σπαστικότητα
Η θεραπεία της σπαστικότητας πρέπει να καθοδηγείται από έναν νευρολόγο, καθώς είναι απαραίτητο να εκτιμηθεί η νευρολογική αιτία που προκαλεί το πρόβλημα. Οι επιλογές περιλαμβάνουν:
Θεραπείες για σπαστικότητα
Συνήθως χρησιμοποιούνται φάρμακα για τη σπαστικότητα, όπως Baclofen ή Diazepam, τα οποία βοηθούν τους μυς να χαλαρώσουν και να ανακουφίσουν τα συμπτώματα. Άλλες ενδείξεις είναι τα βακλοφαίνη, οι βενζοδιαζεπίνες, η κλονιδίνη ή η τισανιδίνη, που μειώνουν τη μετάδοση ερεθισμάτων και διευκολύνουν τη μυϊκή χαλάρωση.
Φυσιοθεραπεία σε σπαστικότητα
Κατά της σπαστικότητας, συνιστάται επίσης να κάνετε τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα για να διατηρήσετε το πλάτος της άρθρωσης και να αποφύγετε άλλες επιπλοκές, όπως η δυσκαμψία των αρθρώσεων, λόγω της έλλειψης χρήσης της αρθρικής άρθρωσης.
Η φυσιοθεραπεία σε σπαστικότητα μπορεί να γίνει με τη χρήση:
- Κρυοθεραπεία: η εφαρμογή του κρύου στους μολυσμένους μύες για να μειώσει προσωρινά το αντανακλαστικό σήμα που προκαλεί συστολή μυών.
- Εφαρμογή θερμότητας: επιτρέπει την προσωρινή χαλάρωση του μυός, μειώνοντας τον πόνο.
- Κινησιοθεραπεία: τεχνική για να διδάξει στον ασθενή να ζει με σπαστικότητα, μέσω ασκήσεων ή χρήσης ορθογώνων.
- Ηλεκτρική διέγερση : διέγερση με μικρές ηλεκτρικές εκκενώσεις που συμβάλλουν στον έλεγχο της συστολής των μυών.
Οι ασκήσεις φυσικής θεραπείας πρέπει να γίνονται δύο φορές την εβδομάδα με τον φυσιοθεραπευτή και καθημερινά στο σπίτι. Αυτές οι θεραπείες χρησιμεύουν στη μείωση των συμπτωμάτων της σπαστικότητας και στη διευκόλυνση της εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων.
Ξέρατε περισσότερα για τη φυσική θεραπεία για τη σπαστικότητα στην: Φυσικοθεραπεία για ημιπληγία.
Εφαρμογές Botox
Οι ενέσεις αλλαντικής τοξίνης Α μπορεί να είναι χρήσιμες για τη μείωση της δυσκαμψίας των μυών και τη διευκόλυνση της κίνησης των αρθρώσεων, διευκολύνοντας έτσι την καθημερινή φροντίδα των ασθενών και ακόμη και τις περιόδους φυσιοθεραπείας.
Αυτές οι ενέσεις μπορούν να υποδεικνύονται από τον γιατρό και να έχουν αποτελέσματα μεταξύ 4 μηνών και 1 έτους, ενώ είναι πιο κοινό να πρέπει να καταφύγετε σε μια νέα δόση αυτής της ουσίας μετά από 6 μήνες από την πρώτη εφαρμογή και κάθε 6 μήνες.
Η επίδρασή του παραλύει ή μειώνει την ακούσια σύσπαση των μυών για δεδομένο χρόνο και όταν το αποτέλεσμα ελαττώνεται, το άτομο παρουσιάζει και πάλι μεγαλύτερο μυϊκό τόνο που μπορεί να προκαλέσει ακόμη και ισχυρή σύσπαση, απαιτώντας νέα δόση.
Η χρήση του botox ενδείκνυται για τη θεραπεία της σπαστικότητας, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών που γεννιούνται με μικροκεφαλία λόγω μολύνσεως από τη μητέρα με τον ιό Zika. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με αυτή την ένδειξη μπορείτε να βρείτε στο: Το Botox μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των μωρών με Microcephaly.
Συμπτώματα σπαστικότητας
Τα κύρια συμπτώματα της σπαστικότητας περιλαμβάνουν:
- Ακούσια συστολή των μυών.
- Δυσκολία στην κάμψη των ποδιών ή των βραχιόνων.
- Πόνος στους μολυσμένους μύες.
- Λανθασμένη στάση.
Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ο ασθενής μπορεί να βρίσκεται σε θέση σπαστικότητας, η οποία χαρακτηρίζεται από διπλωμένους βραχίονες, τεντωμένα πόδια και πόδια και κεφαλή κεκλιμένα στη μία πλευρά.
Στους βαθμούς σπαστικότητας
Οι βαθμοί σπαστικότητας μπορούν να εκτιμηθούν σύμφωνα με την κλίμακα Ashworth:
- Βαθμός 0: ο ασθενής δεν παρουσιάζει συστολή του μυός.
- Βαθμός 1: ήπια συστολή μυών.
- Βαθμός 2: αυξημένη συστολή μυών, με κάποια αντίσταση στην κίνηση?
- Βαθμός 3: μεγάλη αύξηση της συγκέντρωσης των μυών, με δυσκολία στην αναδίπλωση των άκρων.
- Βαθμός 4: Άκαμπτος μυς χωρίς δυνατότητα μετακίνησης.
Με τη θεραπεία που εκτελείται καθημερινά, ο ασθενής μπορεί να μειώσει λίγο τον βαθμό σπαστικότητας του.
