Το σύνδρομο Heller, επίσης γνωστό ως Δευτερογενής Διαταραχή Διαταραχής, είναι μια εκφυλιστική νόσος του εγκεφάλου. Σε αυτό το σύνδρομο, το παιδί αναπτύσσει κανονική κινητική και πνευματική ανάπτυξη μέχρι την ηλικία των 3 ετών (μερικές φορές περισσότερο) και από μια συγκεκριμένη στιγμή αρχίζει να χάνει όλες τις προγενέστερα αποκτημένες ικανότητες, συμβαδίζοντας να συμπεριφέρεται παρόμοια με εκείνη του αυτισμού.
Η φάση παλινδρόμησης διαρκεί από 4 έως 8 εβδομάδες, όπου τα κύρια συμπτώματα δυσκολεύονται να χρησιμοποιήσουν ήδη γνωστές λέξεις, απώλεια αυτονομίας, απώλεια εντερικού ελέγχου, απώλεια ενδιαφέροντος για κοινωνικές δραστηριότητες, απομόνωση, απώλεια κινητικών δεξιοτήτων, τρέξιμο και συγκράτηση αντικειμένων.
Η φάση παλινδρόμησης του κινητήρα είναι η πιο δύσκολη, το παιδί εμφανίζει συνήθως σημάδια σύγχυσης και διέγερσης. Μετά από αυτό το στάδιο αναπτύσσονται συμπεριφορές παρόμοιες με αυτές του αυτισμού: αποφύγετε την οπτική επαφή, δεν σας αρέσει να αγκαλιάζεστε, να φιλιάζεστε ή να αγγίζετε οποιοδήποτε είδος και να ζείτε στον δικό τους κόσμο.
Η διάγνωση του συνδρόμου Heller πραγματοποιείται μέσω της παρατήρησης των συμπτωμάτων και αντιμετωπίζεται με πολυτροπικό τρόπο, η οποία περιλαμβάνει θεραπείες που μειώνουν δευτερεύοντα συμπτώματα της νόσου, όπως διαταραχές του ύπνου, κοινωνικές θεραπείες και φυσιοθεραπεία. Αυτά τα φάρμακα βοηθούν επίσης στην προσπάθεια επανένταξης του παιδιού στο κοινωνικό περιβάλλον και στη βελτίωση της κινητικής του ανάπτυξης.
