Ο ίλιγγος είναι ένας τύπος ζάλης όπου υπάρχει απώλεια ισορροπίας του σώματος, με την αίσθηση ότι το ίδιο το περιβάλλον ή το σώμα τρέχει, συνήθως συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, εφίδρωση και ωχρότητα και μπορεί επίσης να συμβεί με εμβοές ή απώλεια ακοής.
Τις περισσότερες φορές, ο ίλιγγος προκαλείται από ασθένειες που σχετίζονται με το αυτί, που ονομάζονται περιφερικά ή λαβυρινθικά αιθουσαία σύνδρομα, τα οποία περιλαμβάνουν ασθένειες όπως ο καλοήθης παροξυσμικός ιλιγγίτης θέσης (BPPV), η αιθουσαία νευρίτιδα, η νόσος του Méniere και η τοξικομανία, για παράδειγμα . Ωστόσο, μπορούν επίσης να εμφανιστούν εξαιτίας μιας πιο σοβαρής νευρολογικής αλλαγής, η οποία περιλαμβάνει εγκεφαλικό επεισόδιο, ημικρανία ή όγκο στον εγκέφαλο.
Είναι επίσης σημαντικό να θυμόμαστε ότι υπάρχουν και άλλες αιτίες ζάλης, είτε λόγω καρδιαγγειακών αιτίων, όπως πτώση πίεσης ή αρρυθμίες, διαταραχές ισορροπίας, ορθοπεδικές παθήσεις ή αλλοιώσεις του οράματος ή ακόμη και ψυχολογικές αιτίες. Επομένως, κάθε φορά που παραμένουν συμπτώματα ζάλης ή ζάλης, είναι σημαντικό να περάσετε από την αξιολόγηση του γιατρού. Μάθετε να εντοπίζετε τα σημεία για να διαφοροποιήσετε τις κύριες αιτίες ζάλης.
Έτσι, μεταξύ των κύριων αιτιών του ίλιγγος είναι:
1. Καλοήθης παροξυσμικός ίλιγγος (BPPV)
Πρόκειται για μια κοινή αιτία του ίλιγγο, που προκαλείται από την αποκόλληση και την κίνηση των ωτολιτών, τα οποία είναι μικρά κρύσταλλα που βρίσκονται στα κανάλια του αυτιού, υπεύθυνα για μέρος της ισορροπίας. Ο ίλιγγος συνήθως διαρκεί μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά, συνήθως προκαλείται από αλλαγές στη θέση του κεφαλιού, όπως η ανύψωση ή η πρόσκρουση.
Η θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων γίνεται με φάρμακα που λειτουργούν ως αιθουσαία κατασταλτικά, όπως αντιισταμινικά, αντιεμετικά και ηρεμιστικά. Ωστόσο, η θεραπεία για αυτή τη νόσο γίνεται με φυσιοθεραπευτικούς ελιγμούς για την επανατοποθέτηση των ωτοληψιών, μέσω κινήσεων που χρησιμοποιούν βαρύτητα, όπως για παράδειγμα ο ελιγμός του Epley.
2. Labirintites
Αν και κάθε ίλιγγος είναι γνωστός ως λαβυρινθίτιδα, στην πραγματικότητα συμβαίνει όταν υπάρχει φλεγμονή των δομών του αυτιού που σχηματίζει τον λαβύρινθο. Ορισμένες αιτίες της φλεγμονής περιλαμβάνουν:
- Η νόσος του Ménière : μια ανεξήγητη αιτία λαβυρνθίτιδας, πιθανώς λόγω υπερβολικού υγρού στα κανάλια του αυτιού, και προκαλεί συμπτώματα ζάλης, εμβοής, πλήρους ωτός και μειωμένης ακοής. Κατανοήστε τι είναι και πώς να θεραπεύσετε αυτό το σύνδρομο.
- Αιθουσαία νευρίτιδα : προκαλείται από φλεγμονή του νεύρου της περιοχής του αυτιού, που ονομάζεται αιθουσαίο νεύρο και προκαλεί οξύ και έντονο ίλιγγο, ο οποίος βελτιώνεται σε λίγες εβδομάδες. Κατανοήστε τις αιτίες της αιθουσαίας νευρίτιδας και τι να κάνετε.
Επιπλέον, ο λεγόμενος μεταβολικός λαβύρινθος μπορεί επίσης να εμφανιστεί, που προκαλείται από αυξημένη ινσουλίνη, διαβήτη, υπερβολικό ή υποθυρεοειδισμό και αυξημένη χοληστερόλη ή τριγλυκερίδια, τα οποία μπορούν να ανακουφιστούν με τη θεραπεία αυτών των ασθενειών.
3. Δηλητηρίαση από ναρκωτικά
Ορισμένα φάρμακα μπορεί να έχουν τοξική επίδραση στις περιοχές του αυτιού, όπως ο κοχλία και ο προθάλαμος, και μερικοί από αυτούς είναι για παράδειγμα αντιβιοτικά, αντιφλεγμονώδη, διουρητικά, ανθελονοσιακά, χημειοθεραπευτικά ή αντισπασμωδικά. Μάθετε ποια είναι τα κύρια φάρμακα που προκαλούν ζάλη.
Σε μερικούς ανθρώπους, ουσίες όπως το οινόπνευμα, η καφεΐνη και η νικοτίνη μπορεί να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν επιληπτικές κρίσεις, οι οποίες συνίστανται σε ζάλη, εμβοές και απώλεια ακοής. Για τη θεραπεία, μπορεί να χρειαστεί να διακοπεί ή να τροποποιηθεί το φάρμακο που χρησιμοποιείται, όταν το υποδείξει ο γιατρός.
4. Νευρολογικά αίτια
Ο εγκεφαλικός όγκος, ο τραυματικός εγκεφαλικός τραυματισμός και το εγκεφαλικό επεισόδιο είναι νευρολογικές αιτίες του ιλίγγου, οι οποίες τείνουν να είναι πιο σοβαρές, ανθεκτικές και χωρίς βελτίωση με τη συνήθη θεραπεία. Επιπλέον, μπορεί να συνοδεύονται από άλλα σημεία και συμπτώματα όπως πονοκέφαλος, αλλοιωμένη όραση, μειωμένη μυϊκή δύναμη και δυσκολίες ομιλίας, για παράδειγμα.
Μια άλλη ασθένεια που πρέπει να θυμόμαστε είναι η αιθουσαία ημικρανία, όταν ο ίλιγγος προκαλείται από ημικρανία, η οποία διαρκεί μερικά λεπτά, ανάλογα με τη σοβαρότητα της κρίσης, και συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα ημικρανίας, όπως πονοκέφαλο, φωτεινά σημεία και ναυτία.
Η θεραπεία αυτών των νευρολογικών αιτίων πρέπει να καθοδηγείται από τον νευρολόγο, ανάλογα με τον τύπο της ασθένειας και τις ανάγκες κάθε ατόμου ..
5. Λοιμώξεις
Οι βακτηριακές ή ιογενείς λοιμώξεις του εσωτερικού αυτιού, συνήθως μετά την ωτίτιδα, προκαλούν απότομη εικόνα του ίλιγγο και της απώλειας ακοής. Μετά την επιβεβαίωση της μόλυνσης από την ιατρική αξιολόγηση, η θεραπεία γίνεται με κορτικοστεροειδή και αντιβιοτικά και μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αποστράγγιση της συσσωρευμένης έκκρισης.
Παρακολουθήστε το παρακάτω βίντεο και μάθετε ποιες ασκήσεις μπορούν να σας βοηθήσουν να τερματίσετε τη ζάλη:
Πώς να διαφοροποιήσετε τον ίλιγγο από άλλους τύπους ζάλης;
Η μη ζάλη ζάλη προκαλεί συχνά αισθήσεις που αναφέρονται από τους ανθρώπους ως «αιφνίδια αδυναμία», «διακύμανση», «επικείμενη λιποθυμία», «σκοτεινή όραση» ή «φωτεινό όραμα σημείων», καθώς προκαλείται συχνά από έλλειψη οξυγόνωσης στον εγκέφαλο λόγω καταστάσεων όπως η πτώση της πίεσης, η αναιμία ή οι καρδιακές αλλαγές, για παράδειγμα.
Μπορεί επίσης να αναφέρεται ως αίσθηση «αστάθειας» ή ότι «θα πέσει ανά πάσα στιγμή» όταν υπάρχει μια κατάσταση που προκαλεί ανισορροπία, όπως οστεοαρθρίτιδα, αρθρίτιδα, απώλεια ευαισθησίας στα πόδια λόγω διαβήτη, καθώς και οπτικές ή ακουστικές δυσκολίες .
Σε ίλιγγο, υπάρχει η αίσθηση ότι το περιβάλλον ή το ίδιο το σώμα «κλονίζεται» ή «ταλαντεύεται», που συνδέεται με απώλεια ισορροπίας, ναυτία και έμετο. Παρά τις διαφορές αυτές, μπορεί να είναι δύσκολο να κατανοηθεί ποιος τύπος ζάλης είναι εμπλεκόμενος, γι 'αυτό είναι σημαντικό να περάσετε από την ιατρική αξιολόγηση ώστε να γίνει η σωστή διάγνωση.
