Κύριοι τύποι κώφωση και πώς να αντιμετωπίζονται

Η κώφωση ή η ακοή είναι η μερική ή ολική απώλεια της ακοής, καθιστώντας δύσκολη την κατανόηση και την επικοινωνία του προσβεβλημένου ατόμου. Μπορεί να συμβεί από συγγενείς αιτίες, όταν το άτομο γεννιέται με την ανεπάρκεια ή αποκτάται καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του, από γενετική προδιάθεση, τραυματισμό ή ασθένεια που επηρεάζει αυτό το όργανο.

Η αιτία θα καθορίσει επίσης τον τύπο κώφωσης, ο οποίος ταξινομείται ως:

• Κίνηση ή κώφωση μετάδοσης: συμβαίνει όταν κάτι παρεμποδίζει τη διέλευση του ήχου στο εσωτερικό αυτί, επειδή επηρεάζει το εξωτερικό ή μεσαίο αυτί για συνήθως θεραπεύσιμα ή θεραπευτικά αίτια όπως η ρήξη του τυμπάνου, η συσσώρευση κηρών, οι μολύνσεις των αυτιών ή οι όγκοι, για παράδειγμα. Μάθετε περισσότερα σχετικά με αυτό το είδος κώφωσης.
• Νευροαισθητήρας ή κώφωση αντίληψης: είναι η πιο συνηθισμένη αιτία και εμφανίζεται λόγω βλάβης του εσωτερικού αυτιού και ο ήχος δεν επεξεργάζεται ή μεταδίδεται στον εγκέφαλο λόγω αιτιών όπως ο εκφυλισμός των ακουστικών κυττάρων κατά ηλικία, η έκθεση σε πολύ δυνατό ήχο, κυκλοφορικές ή μεταβολικές ασθένειες όπως υψηλή αρτηριακή πίεση ή διαβήτη, όγκοι ή γενετικές ασθένειες, για παράδειγμα.

Υπάρχει επίσης μικτή κώφωση, η οποία συμβαίνει μέσω του συνδυασμού των δύο τύπων κώφωσης, λόγω του συμβιβασμού τόσο του μέσου όσο και του εσωτερικού αυτιού.

Κύρια συμπτώματα

Η εξασθένιση της ακοής χαρακτηρίζεται από μειωμένη ικανότητα ανίχνευσης ήχων, με μερικό τρόπο, στον οποίο μπορεί να εξακολουθεί να υπάρχει κάποιος βαθμός ακοής ή συνολικά. Αυτή η απώλεια ακοής μπορεί να μετρηθεί μέσω μιας συσκευής που ονομάζεται ακουστόμετρο, το οποίο μετρά τα επίπεδα ακοής σε ντεσιμπέλ.

Έτσι, η κώφωση μπορεί να ταξινομηθεί κατά βαθμούς:

• Ήπια : όταν η απώλεια ακοής είναι έως και 40 ντεσιμπέλ, αποτρέπει την ακοή ενός ασθενούς ή απομακρυσμένου ήχου. Το άτομο μπορεί να δυσκολεύεται να καταλάβει μια συνομιλία και να ζητήσει να επαναληφθεί συχνά η φράση, που φαίνεται να είναι πάντα αποσπασματική, αλλά συνήθως δεν προκαλεί σοβαρές αλλαγές στη γλώσσα.
• Μέτρια : είναι η απώλεια ακοής μεταξύ 40 και 70 ντεσιμπέλ, στην οποία κατανοούνται μόνο οι ήχοι υψηλής έντασης, προκαλώντας δυσκολίες στην επικοινωνία, όπως η καθυστέρηση της γλώσσας και η ανάγκη για δεξιότητες ανάγνωσης των χειλιών για καλύτερη κατανόηση.
• Σοβαρή : προκαλεί απώλεια ακοής μεταξύ 70 και 90 ντεσιμπέλ, που επιτρέπει την κατανόηση κάποιων δυνατών θορύβων και φωνών, καθιστώντας την οπτική αντίληψη και την ανάγνωση των χειλιών σημαντική για την κατανόηση.
• Βαθιά : είναι η πιο σοβαρή μορφή και συμβαίνει όταν η απώλεια ακοής υπερβαίνει τα 90 ντεσιμπέλ, εμποδίζοντας την επικοινωνία και την κατανόηση της ομιλίας.

Σε περίπτωση συμπτωμάτων που υποδηλώνουν την απώλεια της ακοής, είναι απαραίτητο να υπάρξει διαβούλευση με τον νοσοκομειακό γιατρό, ο οποίος, πέρα ​​από την ακουομετρική εξέταση, θα κάνει την κλινική αξιολόγηση για να καθορίσει εάν είναι διμερής ή μονομερής, ποια είναι τα πιθανά αίτια και η κατάλληλη θεραπεία. Μάθετε τι αποτελείται η εξέταση ακουομετρίας.

Πώς γίνεται η θεραπεία;

Η θεραπεία για κώφωση εξαρτάται από την αιτία της, όπως ο καθαρισμός ή η αποστράγγιση του αυτιού όταν υπάρχει κερί ή έκκριση, ή η χειρουργική επέμβαση σε περιπτώσεις διάτρητου τυμπάνου ή για τη διόρθωση κάποιας δυσμορφίας, για παράδειγμα.

Ωστόσο, για να ανακτήσει την ακρόαση, μπορεί κανείς να καταφύγει στη χρήση ακουστικών βοηθημάτων ή εμφυτευμάτων ηλεκτρονικών συσκευών. Μάθετε περισσότερα όταν είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσετε ένα ακουστικό και τους κύριους τύπους. Μετά την ένδειξη του ακουστικού, ο λογοθεραπευτής θα είναι ο επαγγελματίας υπεύθυνος για την καθοδήγηση της χρήσης, τον τύπο της συσκευής, εκτός από την προσαρμογή και τη συνοδεία του ακουστικού βοηθήματος στο χρήστη.

Επιπλέον, ορισμένοι ασθενείς μπορούν επίσης να επωφεληθούν από ορισμένες μορφές αποκατάστασης, οι οποίες περιλαμβάνουν την ανάγνωση των χειλιών ή τη νοηματική γλώσσα που βελτιώνουν την ποιότητα της επικοινωνίας και της κοινωνικής αλληλεπίδρασης αυτών των ανθρώπων.

Αιτίες απώλειας ακοής

Ορισμένες από τις κυριότερες αιτίες κώφωσης περιλαμβάνουν τις αιτίες αιφνίδιων ή σταδιακών αιτιών, όπως:

• Κερί στο μέσο αυτί, σε μεγάλη ποσότητα.
• Παρουσία υγρού, όπως εκκρίσεις, στο μέσο αυτί.
• Παρουσία ξένου αντικειμένου στο εσωτερικό του αυτιού, όπως κόκκους ρυζιού, για παράδειγμα, κοινό σε παιδιά.
• Οσσοσκλήρωση, η οποία είναι μια ασθένεια όπου ο συνδετήρας, που είναι ένα κόκκαλο του αυτιού, σταματά να δονείται και ο ήχος δεν μπορεί να περάσει.
• Οξεία ή χρόνια ωτίτιδα, στο εξωτερικό ή στο μέσο αυτί.
• Επίδραση ορισμένων φαρμάκων όπως χημειοθεραπεία, διουρητικά βρόχου ή αμινογλυκοσίδες.
• Υπερβολικός θόρυβος, που υπερβαίνει τα 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα, όπως βιομηχανικά μηχανήματα, δυνατή μουσική, όπλα ή ρουκέτες, που προκαλούν βλάβη στα νεύρα αγωγιμότητας του ήχου.
• Κρανιοεγκεφαλικό τραύμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο.
• Ασθένειες όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, ο λύκος, η νόσος του Peget, η μηνιγγίτιδα, η νόσο του Ménière, η υψηλή αρτηριακή πίεση ή ο διαβήτης.
• Σύνδρομα όπως το Alport ή Usher.

• Όγκος στο αυτί ή όγκοι του εγκεφάλου που επηρεάζουν το ακουστικό μέρος.

Οι περιπτώσεις συγγενούς κώφωσης εμφανίζονται όταν μεταδίδονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ως αποτέλεσμα της κατανάλωσης αλκοόλ και ναρκωτικών, του υποσιτισμού της μητέρας, ασθενειών όπως ο διαβήτης ή ακόμη και λοιμώξεων που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, όπως η ιλαρά, η ερυθρά ή η τοξοπλάσμωση. Μάθετε περισσότερα σχετικά με την αναγνώριση της απώλειας της ακοής στο: Πώς μπορείτε να διαπιστώσετε εάν χάσετε την ακοή σας.