Η ασθένεια Lyme, επίσης γνωστή ως ασθένεια των τσιμπουριών, είναι μια ασθένεια που προκαλείται από το δάγκωμα ενός τσιμπουριού μολυσμένου από το βακτήριο Borrelia burgdorferi, που οδηγεί στην εμφάνιση ενός κυκλικού κόκκινου σημείου στο δέρμα και που αυξάνεται με την πάροδο του χρόνου. Συνήθως, το τσίμπημα δαγκώνει το δέρμα χωρίς να παρατηρεί το άτομο μέχρι να εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα.
Μόλις παρατηρηθούν τα πρώτα συμπτώματα, είναι σημαντικό να γίνουν δοκιμές για να επιβεβαιωθεί η μόλυνση από τα βακτηρίδια και έτσι να αρχίσει η θεραπεία, η οποία γίνεται συνήθως με τη χρήση αντιβιοτικών. Εάν η θεραπεία δεν γίνει ή δεν γίνει σωστά, μπορεί να εμφανιστούν επιπλοκές όπως η αρθρίτιδα, η μηνιγγίτιδα ή τα καρδιακά προβλήματα, γεγονός που μπορεί να μειώσει την ποιότητα ζωής ενός ατόμου.
Πώς γίνεται η θεραπεία;
Η θεραπεία για τη νόσο του Lyme γίνεται με τη χρήση αντιβιοτικών όπως η δοξυκυκλίνη, για παράδειγμα, και η αρχική θεραπεία ξεκίνησε, η ταχύτερη ανάκαμψη, αποφεύγοντας επιπλοκές όπως καρδιακά προβλήματα ή αρθρίτιδα.
1. Θεραπεία με αντιβιοτικά
Η θεραπεία για τη νόσο του Lyme πρέπει πάντα να υποδεικνύεται από το γιατρό και συνήθως η λοίμωξη αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά όπως Doxycycline 100 mg, τα οποία πρέπει να λαμβάνονται δύο φορές την ημέρα για 2 έως 4 εβδομάδες ή όπως συνιστάται από γιατρό. Στην περίπτωση παιδιών και εγκύων γυναικών, η χρήση της Αμοξικιλλίνης ή της Αζιθρομυκίνης ενδείκνυται κατά την ίδια χρονική περίοδο.
Συνήθως το αντιβιοτικό λαμβάνεται από το στόμα, αλλά σε πιο σοβαρές περιπτώσεις είναι απαραίτητο να νοσηλευτείτε για να χορηγηθεί το φάρμακο απευθείας στη φλέβα και να αποφευχθούν οι επιπλοκές. Επιπλέον, οι γυναίκες που θηλάζουν μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιβιοτικά χωρίς να διατρέχουν κίνδυνο το βρέφος.
2. Φυσικοθεραπεία για τη νόσο Lyme
Σε σοβαρές καταστάσεις, η ασθένεια Lyme μπορεί να προκαλέσει αρθρίτιδα, ειδικά στο γόνατο, που οδηγεί σε πόνο και οίδημα των αρθρώσεων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το άτομο μπορεί να χρειαστεί να κάνει συνεδρίες φυσικής θεραπείας για να ανακτήσει την κινητικότητα και να είναι σε θέση να κάνει καθημερινές δραστηριότητες χωρίς πόνο. Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται από φυσιοθεραπευτές και περιλαμβάνουν ασκήσεις κινητικότητας και επέκταση ή χρήση εξοπλισμού ανάλογα με τη σοβαρότητα της περίπτωσης.
Σε μερικές περιπτώσεις, ο γιατρός μπορεί να συστήσει τη χρήση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων, όπως για παράδειγμα η ιβουπροφαίνη, για τη μείωση της φλεγμονής των αρθρώσεων.
Κύρια συμπτώματα
Τα συμπτώματα της νόσου του Lyme περιλαμβάνουν:
- Κόκκινη και στρογγυλή αλλοίωση στο δέρμα στο σημείο του δαγκώματος του τσιμπουριού.
- Αδυναμία και κόπωση.
- Πυρετός και ρίγη.
- Πόνος σε όλο το σώμα, ειδικά στους μύες και τις αρθρώσεις.
Η διάγνωση της νόσου του Lyme γίνεται μέσω εξετάσεων αίματος, οπότε με την παρουσία αυτών των συμπτωμάτων, το άτομο πρέπει να πάει αμέσως στο νοσοκομείο για να κάνει τη διάγνωση και να ξεκινήσει τη θεραπεία με αντιβιοτικά σύμφωνα με την ιατρική σύσταση . Γνωρίστε άλλα συμπτώματα και δοκιμές που επιβεβαιώνουν τη διάγνωση της νόσου του Lyme.
Πώς γίνεται η μετάδοση
Η ασθένεια Lyme προκαλείται από βακτήρια Borrelia burgdorferi που μπορεί να υπάρχουν στο αίμα αρκετών ζώων, όπως αρουραίοι, ελάφια ή μαύρα πτηνά, για παράδειγμα. Όταν ένα τσιμπούρι δαγκώνει ένα από αυτά τα ζώα, παίρνει επίσης μολυσμένα με τα βακτήρια, και στη συνέχεια μπορεί να μεταδώσει τα βακτήρια αυτά στους ανθρώπους.
Τα κρότωνες είναι τόσο μικρά που το άτομο μπορεί να μην ξέρει ότι έχουν δαγκωθεί, αλλά υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος μόλυνσης όταν ο κρότωνας παραμένει στο δέρμα για περισσότερο από 24 ώρες. Μόλις μολυνθούν, τα βακτήρια μπορούν να φτάσουν στην κυκλοφορία του αίματος, η οποία μπορεί να προκαλέσει αρθρίτιδα, μηνιγγίτιδα ή καρδιακά προβλήματα αν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Μάθετε τι είναι η λοίμωξη του αίματος και πώς να το θεραπεύσετε.
Οι άνθρωποι που εργάζονται σε δασικές εκτάσεις, όπως πεζοπόρους, κατασκηνωτές, αγρότες, δάσκαλοι ή στρατιώτες, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να δαγκωθούν με κρότωνες και να αποκτήσουν την ασθένεια. Δείτε τι είναι οι ασθένειες που προκαλούνται από τον κρότωνα.
