Πολλά φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε καθημερινή βάση μπορούν να προκαλέσουν ζάλη ως παρενέργεια και μερικά από τα κύρια είναι τα αντιβιοτικά, τα αγχολυτικά φάρμακα και τα φάρμακα για τον έλεγχο της πίεσης, για παράδειγμα μια κατάσταση που είναι συχνότερη στους ηλικιωμένους και στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν διαφορετικά φάρμακα.
Κάθε τύπος φαρμάκου μπορεί να προκαλέσει ζάλη με διάφορους τρόπους, παρεμβαίνοντας με διάφορους τρόπους στην ισορροπία, ενώ μερικοί προκαλούν άλλα συμπτώματα όπως ανισορροπία, ίλιγγο, τρόμο, έλλειψη δύναμης ποδιού και ασθένεια κίνησης. Έτσι, παραδείγματα των κυριότερων φαρμάκων που προκαλούν ζάλη είναι:
- Αντιβιοτικά, αντιιικά και αντιμυκητιασικά : Στρεπτομυκίνη, Γενταμικίνη, Αμικακίνη, Κεφαλοθίνη, Κεφαλεξίνη, Κεφουροξίμη, Ciprofloxacin, Κλαριθρομυκίνη, Μετρονιδαζόλη, Κετοκοναζόλη ή Ακυκλοβίρη.
- Φάρμακα για τον έλεγχο της πίεσης ή του καρδιακού ρυθμού : προπρανολόλη, υδροχλωροθειαζίδη, βεραπαμίλη, αμλοδιπίνη, μεθυλδόπα, νιφεδιπίνη, καπτοπρίλη, εναλαπρίλη ή αμιωδαρόνη.
- Αντι-αλλεργία : Δεξαλοφαινιραμίνη, Προμεθαζίνη ή Λοραταδίνη.
- Αποκαταστατικά ή αγχολυτικά : Διαζεπάμη, Λοραζεπάμη ή Κλοναζεπάμη.
- Αντιφλεγμονώδη : κετοπροφαίνη, δικλοφενάκη, νιμεσουλίδη ή πιροξικάμη.
- Θεραπείες για το άσθμα : Αμινοφυλλίνη ή Σαλβουταμόλη.
- Θεραπείες για σκουλήκια και παράσιτα : Albendazole, Mebendazole ή Quinine.
- Αντι-σπασμωδικά, που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία κολικού: Hyoscine ή σκοπολαμίνη?
- Μυοχαλαρωτικά : Βακλοφένη ή Κυκλοβενζαπρίνη.
- Αντιψυχωτικά ή αντισπασμωδικά : αλοπεριδόλη, ρισπεριδόνη, κουετιαπίνη, καρβαμαζεπίνη, φαινυτοΐνη ή γκαμπαπεντίνη.
- Θεραπείες για διαταραχές του Parkinson ή κινητικότητας: Biperidene, Carbidopa, Levodopa ή Seleginine.
- Φάρμακα για τον έλεγχο της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων : Σιμβαστατίνη, Ατορβαστατίνη, Lovastatin ή Genfibrozil.
- Χημειοθεραπευτικοί ή ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες: Κυκλοσπορίνη, Φλουταμίδη, Μεθοτρεξάτη ή Ταμοξιφένη.
- Θεραπείες για κατακράτηση προστάτη ή ούρων : δοξαζοσίνη ή τεραζοσίνη.
- Θεραπείες για διαβήτη, επειδή προκαλούν πτώση του σακχάρου: ινσουλίνη, γλιβενκλαμίδη ή γλιμεπιρίδη.
Μερικά φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ζάλη ήδη στην πρώτη δόση, ενώ άλλα μπορεί να διαρκέσουν αρκετές ημέρες για να προκαλέσουν αυτό το αποτέλεσμα, επομένως, τα φάρμακα πρέπει πάντα να εξετάζονται ως αιτία ζάλης, ακόμα και όταν χρησιμοποιούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Πώς να απαλλαγείτε από ζάλη που προκαλείται από φάρμακα
Σε περίπτωση ζάλης, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε τον γενικό ιατρό ή τον ορθοκολλητή για να διερευνήσετε τις πιθανές αιτίες αυτού του συμπτώματος και εάν συνδέεται ή όχι με τη χρήση φαρμάκων.
Εάν επιβεβαιωθεί, μπορεί να συνιστάται η αλλαγή της δόσης ή της υποκατάστασης του φαρμάκου, ωστόσο, αν αυτό δεν είναι δυνατό, μπορούν να ακολουθηθούν μερικές συμβουλές για να μετριαστεί το πρόβλημα:
- Χρησιμοποιώντας ένα ραβδί για περπάτημα ή προσαρμογή του περιβάλλοντος : Διατηρώντας φωτεινά τα δωμάτια στο σπίτι είναι σημαντική, αλλάζοντας έπιπλα, χαλιά ή βήματα που μπορεί να βλάψουν την ισορροπία. Η εγκατάσταση υποστήριξης στους διαδρόμους ή η χρήση ζαχαροκάλαμου κατά το περπάτημα μπορεί να είναι καλοί τρόποι αποφυγής πτώσεων.
- Πρακτικές ασκήσεις ελέγχου του ίλιγγος : μπορούν να καθοδηγούνται από έναν γιατρό ή φυσιοθεραπευτή, για να αποκαταστήσουν την ισορροπία, που ονομάζεται αιθουσαία αποκατάσταση. Με αυτό τον τρόπο, ακολουθίες κινήσεων με τα μάτια και την κεφαλή γίνονται για να επανατοποθετήσουν τα κανάλι αυτιά των αυτιών και να μειωθούν τα συμπτώματα του ίλιγγος.
- Εκπαιδεύστε την τακτική σωματική δραστηριότητα : για να εκπαιδεύσετε την ισορροπία, ειδικά με τακτική άσκηση, για να βελτιώσετε την ευκινησία και τη μυϊκή δύναμη Ορισμένες δραστηριότητες δουλεύουν περισσότερο την ισορροπία, όπως για παράδειγμα η γιόγκα και το tai chi.
- Οι ασκήσεις αναπνοής : χρήσιμες σε περιόδους αυξημένης ζάλης, σε αεριζόμενο και άνετο μέρος, μπορούν να ελέγξουν την ταλαιπωρία.
- Η χρήση άλλων φαρμάκων για τον έλεγχο της ζάλης, όπως το Dramin ή Betaines, για παράδειγμα, μπορεί να δοκιμαστεί για να βοηθήσει στον έλεγχο των συμπτωμάτων, αν όχι διαφορετικά.
Επιπλέον, είναι σημαντικό να σημειώσετε άλλες αλλαγές που μπορεί να βλάψουν την ισορροπία, όπως απώλεια όρασης, ακοής και ευαισθησίας των ποδιών, για παράδειγμα, συχνότερες καταστάσεις στους ηλικιωμένους. Εκτός από τα διορθωτικά μέτρα, ελέγξτε τις άλλες κύριες αιτίες ζάλη σε ανθρώπους όλων των ηλικιών.
