Ο όγκος στον όγκο της υπόφυσης ή της υπόφυσης συνίσταται στην ανάπτυξη μίας μη φυσιολογικής μάζας που εμφανίζεται στην υπόφυση, που βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου. Ο υποφυσιακός αδένας είναι ένας κύριος αδένας υπεύθυνος για τον έλεγχο άλλων αδένων στο σώμα για την παραγωγή ορμονών, οπότε όταν εμφανίζεται ένας όγκος στην περιοχή αυτή, μπορεί να υπάρχουν διάφορα συμπτώματα, όπως αλλαγές στον θυρεοειδή, στειρότητα ή αυξημένη πίεση, για παράδειγμα.
Γενικά, οι όγκοι στην υπόφυση είναι καλοήθεις και επομένως δεν μπορούν να θεωρηθούν ως καρκίνος, ονομάζονται αδενώματα της υπόφυσης, αλλά αυτά μπορούν επίσης να προκαλέσουν σοβαρά προβλήματα υγείας, επειδή πολλά από αυτά παράγουν υπερβολικές ορμόνες, επηρεάζοντας ολόκληρο το σώμα και επομένως να αξιολογηθεί από τον νευρολόγο και να αντιμετωπιστεί κατάλληλα.
Ο όγκος της υπόφυσης έχει μια θεραπεία;
Οι καλοήθεις όγκοι της υπόφυσης δεν εξαπλώνονται μέσω του σώματος επειδή δεν είναι καρκίνωμα και συνήθως παραμένουν στην τουρκική σέλα, που είναι ένας μικρός χώρος όπου συναντάται η υπόφυση, όμως μπορεί να αναπτυχθούν και να πιέσουν γειτονικές περιοχές όπως τα αγγεία αίμα, νεύρα και ιγμόρεια, αλλά συνήθως είναι εύκολο να θεραπευτούν και μπορούν να εξαλειφθούν εντελώς, με μεγάλες πιθανότητες επούλωσης.
Συμπτώματα όγκου της υπόφυσης
Τα συμπτώματα του όγκου της υπόφυσης εξαρτώνται από το μέγεθος και τη θέση του, αλλά μπορεί να είναι:
Όγκος στην πρόσθια υπόφυση (πιο συχνός)
- Υπερβολική ανάπτυξη οργάνων ή οστών, που ονομάζεται ακρομεγαλία, λόγω της αυξημένης παραγωγής αυξητικής ορμόνης (GH)
- Υπερθυρεοειδισμός λόγω της αύξησης της ορμόνης διέγερσης του θυρεοειδούς (TSH), η οποία ρυθμίζει τον θυρεοειδή.
- Ταχεία αύξηση βάρους και συσσώρευση λίπους λόγω της αυξημένης παραγωγής ορμόνης ACTH που οδηγεί στη νόσο του Cushing.
- Μειωμένη παραγωγή ωαρίων ή σπερματοζωαρίων, η οποία μπορεί να προκαλέσει στειρότητα λόγω αλλαγών στην παραγωγή της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ορμόνης διέγερσης των ωοθυλακίων (FSH).
- Παραγωγή λευκού υγρού από τη θηλή, σε περιπτώσεις όγκου που παράγει προλακτίνη, οδηγώντας σε υψηλή προλακτίνη, που οδηγεί στην παραγωγή μητρικού γάλακτος, ακόμη και χωρίς να είναι έγκυος. Η επίδρασή της στους άντρες είναι άγνωστη.
Όγκος στην οπίσθια υπόφυση (σπάνια)
- Συχνή ώθηση για ούρηση και αυξημένη πίεση λόγω της παρουσίας του Insipidus του διαβήτη, που προκαλείται από την αύξηση της αντιδιουρητικής ορμόνης (ADH).
- Οι κράμπες της μήτρας, λόγω της αυξημένης ωκυτοκίνης, οδηγώντας στη συστολή της μήτρας.
Επιπλέον, μπορεί να εμφανιστούν και άλλα συμπτώματα όπως έντονη και συχνή κεφαλαλγία, προβλήματα όρασης, υπερβολική κόπωση, ναυτία και έμετος, ειδικά εάν ο όγκος προκαλεί πίεση σε άλλα μέρη του εγκεφάλου.
Συμπτώματα macroadenoma
Όταν ο όγκος της υπόφυσης έχει διάμετρο μεγαλύτερη από 1 εκατοστό, θεωρείται μακρονενόμα, και σε αυτή την περίπτωση μπορεί να πιέσει άλλες περιοχές του εγκεφάλου, όπως το οπτικό νεύρο ή chiasm, προκαλώντας συμπτώματα όπως:
- Στραβισμός, που είναι όταν τα μάτια δεν προσαρμόζονται σωστά.
- Θολή ή διπλή όραση.
- Μειωμένη όραση, με απώλεια της περιφερειακής όρασης.
- Πονοκέφαλος.
- Πόνος ή μούδιασμα στο πρόσωπο.
- Ζάλη ή λιποθυμία.
Μάθετε για τα άλλα σημάδια του εγκεφαλικού όγκου στα: Συμπτώματα του εγκεφαλικού όγκου.
Διάγνωση όγκου της υπόφυσης
Η διάγνωση του όγκου της υπόφυσης γίνεται με βάση τα συμπτώματα που παρουσιάζει το άτομο και μέσω αιματολογικών εξετάσεων και τεστ απεικόνισης όπως η μαγνητική τομογραφία ή η αξονική τομογραφία, σε ορισμένες περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να ζητήσει βιοψία, αλλά δεν υπάρχει πάντα ανάγκη να πραγματοποιήσει το τελευταίο.
Τα μικρά αδενώματα της υπόφυσης που δεν παράγουν περίσσεια ορμονών και τα οποία ανακαλύπτονται τυχαία, όταν εκτελείται μαγνητική τομογραφία ή υπολογιστική τομογραφία, μπορεί να μην απαιτούν ειδική θεραπεία, αρκεί να διενεργούνται εξετάσεις κάθε 6 μήνες ή 1 έτος, για να εξακριβωθεί αν δεν έχει αυξηθεί σε μέγεθος, πιέζοντας άλλες περιοχές του εγκεφάλου.
Τι προκαλεί τον όγκο στην υπόφυση
Οι αιτίες του όγκου στην υπόφυση οφείλονται στη γενετική προδιάθεση που έχει το άτομο λόγω μεταβολών στο δικό του DNA και αυτός ο τύπος όγκου δεν είναι συχνός στην ίδια οικογένεια και δεν είναι κληρονομικός.
Δεν υπάρχουν γνωστά περιβαλλοντικά αίτια ή άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με την ανάπτυξη αυτού του τύπου όγκου, είτε είναι καλοήθεις είτε κακοήθεις και δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να κάνει το άτομο για να έχει ή όχι αυτόν τον όγκο.
Ποια είναι η θεραπεία για τον όγκο στην υπόφυση;
Η θεραπεία μπορεί να θεραπεύσει πλήρως τον όγκο της υπόφυσης, πρέπει να καθοδηγείται από έναν νευροχειρουργό και συνήθως ξεκινάει με χειρουργική επέμβαση για να απομακρύνει τον όγκο μέσω της μύτης ή μια περικοπή στο κρανίο, η οποία έχει 80% πιθανότητα επιτυχίας. Όταν ο όγκος είναι πολύ μεγάλος και επηρεάζει άλλες περιοχές του εγκεφάλου, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος τραυματισμού του ιστού του εγκεφάλου, καθώς είναι μια πιο επικίνδυνη διαδικασία. Οι επιπλοκές κατά τη διάρκεια ή μετά τη χειρουργική επέμβαση, όπως αιμορραγία, λοιμώξεις ή αντιδράσεις στην αναισθησία, είναι σπάνιες, αλλά μπορούν να συμβούν.
Ωστόσο, εάν ο όγκος στην υπόφυση δεν είναι πολύ μεγάλος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακτινοθεραπεία ή ορμονικές θεραπείες, όπως Parlodel ή Sandostatin, για την πρόληψη ή την αναγέννηση της ανάπτυξης. Όταν ο όγκος είναι μεγάλος, ο γιατρός μπορεί να επιλέξει να ξεκινήσει θεραπεία με ακτινοθεραπεία ή φάρμακα για να μειώσει το μέγεθος του όγκου και στη συνέχεια να κάνει απομάκρυνση μέσω χειρουργικής επέμβασης.
Η παρακολούθηση της περίπτωσης μπορεί να γίνει από τον νευρολόγο ή τον ενδοκρινολόγο με εξετάσεις που πρέπει να διεξάγονται τακτικά για να ελέγχεται η γενική υγεία του ατόμου.
