Η νόσος του Whipple είναι μια σπάνια και χρόνια βακτηριακή λοίμωξη που συνήθως επηρεάζει το λεπτό έντερο και καθιστά δύσκολη την απορρόφηση της τροφής, προκαλώντας συμπτώματα όπως διάρροια, κοιλιακό άλγος ή απώλεια βάρους.
Αυτή η ασθένεια εγκαθίσταται αργά και μπορεί επίσης να φτάσει σε άλλα όργανα του σώματος και να προκαλέσει πόνο στις αρθρώσεις και άλλα πιο σπάνια συμπτώματα όπως κινητικές διαταραχές και γνωστικές διαταραχές, εγκεφαλική δυσλειτουργία, θωρακικό πόνο, δύσπνοια και αίσθημα παλμών, λόγω του συμβιβασμού της καρδιάς, για παράδειγμα.
Αν και μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή καθώς εξελίσσεται και επιδεινώνεται, η νόσος του Whipple μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη χρήση αντιβιοτικών που έχουν συνταγογραφηθεί από τον γαστρεντερολόγο ή τον γενικό ιατρό.
Κύρια συμπτώματα
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της νόσου του Whipple σχετίζονται με το γαστρεντερικό σύστημα και περιλαμβάνουν:
- Διαρκής διάρροια.
- Κοιλιακό άλγος;
- Κράμπες που μπορεί να επιδεινωθούν μετά τα γεύματα.
- Παρουσία λίπους στα κόπρανα.
- Απώλεια βάρους.
Συνήθως, τα συμπτώματα θα επιδεινωθούν πολύ αργά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να διαρκέσουν μήνες ή χρόνια. Καθώς η νόσος εξελίσσεται, μπορεί να επηρεάσει άλλες περιοχές του σώματος και να προκαλέσει άλλα συμπτώματα όπως πόνο στις αρθρώσεις, βήχα, πυρετό και διευρυμένους λεμφαδένες.
Ωστόσο, η πιο σοβαρή μορφή εμφανίζεται όταν εμφανίζονται νευρολογικά συμπτώματα όπως γνωστικές αλλαγές, οφθαλμικές κινήσεις, μεταβολές στην κίνηση και συμπεριφορά, σπασμοί και δυσκολίες στην ομιλία ή όταν προκύπτουν καρδιακά συμπτώματα όπως πόνος στο στήθος, δύσπνοια και αίσθημα παλμών, λόγω αλλαγών στην καρδιακή λειτουργία.
Αν και ο γιατρός μπορεί να υποψιάσει την ασθένεια λόγω συμπτωμάτων και κλινικού ιστορικού, η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί μόνο με βιοψία εντέρου, που συνήθως λαμβάνεται κατά τη διάρκεια κολονοσκόπησης ή άλλων προσβεβλημένων οργάνων.
Τι προκαλεί τη νόσο του Whipple
Η νόσος του Whipple προκαλείται από ένα βακτήριο, γνωστό ως Tropheryma whipplei, το οποίο προκαλεί μικρές βλάβες στο εσωτερικό του εντέρου που δυσκολεύουν την απορρόφηση ορυκτών και θρεπτικών συστατικών, οδηγώντας σε απώλεια βάρους. Επιπλέον, το έντερο δεν μπορεί επίσης να απορροφήσει επαρκώς το λίπος και το νερό και συνεπώς η εμφάνιση διάρροιας είναι κοινή.
Εκτός από το έντερο, τα βακτήρια μπορούν να εξαπλωθούν και να φτάσουν σε άλλα όργανα του σώματος, όπως ο εγκέφαλος, η καρδιά, οι αρθρώσεις και τα μάτια, για παράδειγμα.
Πώς γίνεται η θεραπεία;
Η θεραπεία της νόσου του Whipple αρχίζει συνήθως με ένα ενέσιμο αντιβιοτικό, όπως Ceftriaxone ή Penicillin, για 15 ημέρες, και στη συνέχεια απαιτούνται από του στόματος αντιβιοτικά όπως Sulfamethoxazole-Trimethoprim, Chloramphenicol ή Doxycycline, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια 1 ή 2 χρόνια, για την πλήρη εξάλειψη των βακτηρίων του οργανισμού.
Παρόλο που η θεραπεία είναι χρονοβόρα, τα περισσότερα συμπτώματα εξαφανίζονται εντός 1 έως 2 εβδομάδων μετά την έναρξη της θεραπείας, ωστόσο η χρήση του αντιβιοτικού πρέπει να συνεχιστεί για όλη την περίοδο που υποδεικνύει ο γιατρός.
Εκτός από τα αντιβιοτικά, η λήψη προβιοτικών για τη ρύθμιση της λειτουργίας του εντέρου και τη βελτίωση της απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών είναι απαραίτητη. Μπορεί επίσης να χρειαστεί να συμπληρώσετε με βιταμίνες και ανόργανα συστατικά όπως βιταμίνες D, A, K και B, καθώς και ασβέστιο, για παράδειγμα, επειδή τα βακτήρια δυσκολεύουν την απορρόφηση τροφής και μπορούν να προκαλέσουν υποσιτισμό.
Πώς να αποφύγετε τη μόλυνση από ασθένειες
Για να αποφευχθεί αυτή η λοίμωξη, είναι σημαντικό να πίνετε πόσιμο νερό μόνο και να πλένετε καλά το φαγητό πριν την παρασκευή του, καθώς τα βακτήρια που προκαλούν τη νόσο βρίσκονται συνήθως στο έδαφος και στο μολυσμένο νερό.
Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που κατέχουν τα βακτήρια στο σώμα, αλλά δεν αναπτύσσουν ποτέ την ασθένεια.
