Το σύντομο συγγενές μηριαίο οστούν είναι μια δυσπλασία που χαρακτηρίζεται από τη μείωση του μεγέθους ή την απουσία του μηριαίου οστού, δηλαδή του μηριαίου οστού και του μεγαλύτερου οστού του σώματος.
Αυτή η αλλαγή μπορεί να ανακαλυφθεί στο υπερηχογράφημα στο 2ο ή το τρίτο τρίμηνο της κύησης και μπορεί να υποδηλώνει την παρουσία οποιασδήποτε ασθένειας όπως το σύνδρομο Down, το νανισμό ή την achondroplasia, για παράδειγμα, ή μπορεί να υποδηλώνει μόνο ότι το μωρό έχει συντομεύσει ή δεν υπάρχει μηρός, χωρίς άλλο πρόβλημα υγείας.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
- Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης:
Ο γιατρός μπορεί να διαπιστώσει ότι το μωρό έχει ένα σύντομο συγγενές μηριαίο οστούν μέσω του υπερηχογράφημα που εκτελείται κατά τη διάρκεια της προγεννητικής περιόδου, όπου μετράται το μέγεθος του μηρού. Το ιδανικό μήκος του μηρού κατά τη διάρκεια της κύησης πρέπει να είναι περίπου:
- 24 εβδομάδες κύησης: 42 mm
- 26 εβδομάδες κύησης: 48 mm
- 28 εβδομάδες κύησης: 53 mm
- 30 εβδομάδες κύησης: 58 mm
- 32 εβδομάδες κύησης: 60 mm
- 34 εβδομάδες κύησης: 65 mm
- 36 εβδομάδες κύησης: 69 mm
- 38 εβδομάδες κύησης: 72 mm
- 40 εβδομάδες κύησης: 74 mm
Αυτά τα μέτρα είναι κατά προσέγγιση και έτσι το μωρό μπορεί να αναπτύσσεται εντός των αναμενόμενων εάν παρουσιάζουν τιμές χαμηλότερες από εκείνες που αναφέρονται εδώ και συνεπώς ποιος πρέπει να υποδείξει εάν το μωρό έχει ένα κοντό μηρού είναι ο γιατρός που συνοδεύει την εγκυμοσύνη.
Πολλές φορές υπάρχει μια μικρή αλλαγή στο τέλος της κύησης, αλλά πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και το ύψος των γονέων και της οικογένειας γιατί αν οι γονείς δεν είναι πολύ ψηλοί, το μωρό σας δεν πρέπει να είναι πάρα πολύ και αυτό δεν δείχνει κανένα πρόβλημα υγείας .
- Μετά τη γέννηση:
Σε ορισμένες περιπτώσεις ο μαιευτήρας δεν παρατηρεί σημαντικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, αλλά ο παιδίατρος μπορεί να διαπιστώσει ότι το μωρό έχει κάποια αλλαγή στο μήκος του μηριαίου οστού ή στην τοποθέτηση αυτού του οστού στο ισχίο όταν κάνει ορισμένες εξετάσεις τις πρώτες 3 ημέρες κατά τις οποίες το μωρό παραμένει νοσοκομείο μετά τη γέννηση.
Ανακαλύψτε ποιες είναι οι δοκιμασίες που πραγματοποιήθηκαν στον θάλαμο μητρότητας και τις πιθανές αλλαγές που μπορεί να εντοπίσει ο παιδίατρος: Τι είναι η συγγενής ισχιακή δυσπλασία, μια κατάσταση όπου το μηρό είναι μικρότερο από ό, τι θα έπρεπε ή υπάρχουν αλλαγές στην άρθρωση του ισχίου.
Ταξινόμηση του συγγενούς μικρού μηριαίου οστού
Αφού εντοπίσει ότι το μηρό είναι μικρότερο από ό, τι θα έπρεπε, ο γιατρός θα πρέπει επίσης να παρατηρήσει τι είδους αλλαγή έχει το μωρό, το οποίο μπορεί να είναι:
Το κόκκινο μέρος της εικόνας υποδεικνύει το τμήμα του οστού που είναι μικρότερο ή απουσιάζει και συνεπώς δείχνει:
- Τύπος A: Ένα μικρό μέρος του μηριαίου οστού κάτω από το κεφάλι του μηρού είναι ανεπαρκές ή απουσιάζει.
- Τύπος Β: Η κεφαλή του μηριαίου οστού είναι προσαρτημένη στο κάτω μέρος του οστού.
- Τύπος C: Η κεφαλή του μηριαίου οστού και η κοτύλη, η οποία είναι η θέση της πρόσδεσης στο ισχίο, επηρεάζονται επίσης.
- Τύπος D: Το μεγαλύτερο μέρος του μηρού, της κοτύλης και μέρος του ισχίου απουσιάζουν.
Θεραπεία του συγγενούς μικρού μηριαίου οστού
Η θεραπεία του σύντομου συγγενούς μηρού είναι αρκετά χρονοβόρα και αποσκοπεί στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του μωρού. Όταν το μηριαίο λίπος είναι έως και 2 εκατοστά στην ενήλικη ζωή, ο γιατρός μπορεί να αποφασίσει να μην κάνει κάποια ειδική θεραπεία, αλλά όταν το λίπος είναι μεγαλύτερο από 5 εκατοστά, πρέπει να εκτελεστούν θεραπείες και χειρουργικές επεμβάσεις θα πρέπει να ξεκινήσει από την παιδική ηλικία.
Ο γιατρός μπορεί να γνωρίζει το μήκος του μηριαίου οστού που θα έχει το παιδί στην ενήλικη ζωή χρησιμοποιώντας τη μέθοδο πολλαπλασιαστή Paley και σύμφωνα με το αποτέλεσμα μπορεί να υποδηλώνει τις ακόλουθες θεραπείες:
- Για τη σύντμηση μέχρι 2 cm σε ενήλικες:
Όταν η μείωση του μηριαίου οστού είναι μέχρι 2cm, η θεραπεία μπορεί να είναι αντιστάθμιση στα υποδήματα της διαφοράς μεταξύ των ποδιών, μέσω της χρήσης πέλματος ή ανύψωσης στο πέλμα του υποδήματος για να αποφευχθεί η ανάπτυξη σκολίωσης και ο πόνος στην πλάτη ή άλλες αντισταθμίσεις μυς και αρθρώσεις.
- Για λίπανση μεταξύ 2 και 5 cm σε ενήλικες:
Όταν η μηριαία λίπανση είναι μεταξύ 2 και 5 cm, μπορεί να γίνει χειρουργική επέμβαση για να κόψει το υγιές οστό των ποδιών έτσι ώστε να έχει το ίδιο μέγεθος, να εκτελέσει χειρουργική επέμβαση για το μηριαίο ή κνημιαίο τέντωμα και ενώ περιμένει τον ιδανικό χρόνο χειρουργικής, μόνο αποζημίωση με κατάλληλα υποδήματα ή πρόσθεση στο πόδι.
- Για τη συντόμευση άνω των 20 cm σε ενήλικες:
Όταν το λίπος είναι μεγαλύτερο από 20 cm, το οποίο είναι σχεδόν το ήμισυ του κανονικού μεγέθους στην ενήλικη ζωή, μπορεί να χρειαστεί να ακρωτηριάσετε το πόδι και να χρησιμοποιήσετε μια πρόσθεση ή πατερίτσες για ζωή. Σε αυτή την περίπτωση, η χειρουργική επέμβαση είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία και έχει ως στόχο να προσθέσει προθέσεις στο οστό, έτσι ώστε το άτομο να συνεχίσει να περπατά κανονικά. Η χειρουργική επέμβαση θα πρέπει να γίνεται, κατά προτίμηση, πριν από την ηλικία των 3 ετών.
Σε κάθε περίπτωση, η φυσική θεραπεία είναι πάντα ενδεδειγμένη για να μειώνει τον πόνο, να διευκολύνει την ανάπτυξη και να αποφεύγει τις μυϊκές αντισταθμίσεις ή να προετοιμάζεται για χειρουργική επέμβαση, για παράδειγμα, αλλά κάθε περίπτωση πρέπει να αναλύεται αυτοπροσώπως επειδή η φυσιοθεραπευτική θεραπεία θα είναι διαφορετική για κάθε άτομο, όχι το άλλο.
Τι προκαλεί το συγγενές κοντό μηρό
Το συγγενές σύντομο μηριαίο οστούν αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μπορεί να προκληθεί από λοιμώξεις που προκαλούνται από ιούς, χρήση ναρκωτικών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, έκθεση σε ακτινοβολία ή λήψη ορισμένων φαρμάκων όπως η θαλιδομίδη, για παράδειγμα, αλλά όχι πάντα οι αιτίες μπορούν να διευκρινιστούν.
